Chapter Title : എന്റെ അമ്മ ഷീജ [Aswin Sheeja]

മുലയോക്കെ കല്ലുകൊണ്ടും ഇല്കൊണ്ടും ഏതൊക്കെയോ കലാകാരന്മാർ വരച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്നു.അപൊഴാണ് ഞാൻ ശ്രേദ്ധിച്ചത് അതിൽ മലയാളം നടി ജ്യോതർമയി യുടെ ഫോട്ടോ തുണിയില്ലാത്ത ഏതോ വെടിയു ടെ ഫോട്ടോയിൽ ഒട്ടിച്ചിരിക്കുന്നൂ.അതിനടിയിൽ ഷീജ പൂറിഎന്ന് എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നു.ഞാൻ എവിടെ മുഴുവൻ നോക്കി.എവിടെ പലയിടത്തും ഷീജ എന്നും വെടി ഷീജ എന്നൊക്കെ എഴുതിയിരിക്കുന്നു.വേറൊരു ഫോട്ടോയിൽ ഷീജ അശോകൻ എന്ന് കണ്ടപ്പോഴാണ് ഇത് എന്റെ അമ്മയെ കൊണ്ടാണെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചത്.അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലായത് പലർക്കും എന്റെ അമ്മയെ നോട്ടം ഉണ്ടെന്ന്.ഇതൊക്കെ എന്റെ കൂട്ടുകാർക്കും അറിയാമായിരിക്കും.അവർ എന്നെക്കാൾ മുൻപ് ഇവിടെ വരുന്നവർ ആണല്ലോ. എന്നാണ് എനിക്കെന്റെ അമ്മയുടെ വില ശേരിക്ക്‌ മനസ്സിലായത്.എന്റെ അമ്മ നാട്ടുകാരുടെ വാണ റാണിയാണെന്ന്.ഞാൻ ഇതൊക്കെ വിശദമായി എഴുതിയത് ഇതൊക്കെ റിയൽ ആയതുകൊണ്ടാണ്.ഇനി നമുക്ക് കടയിലേക്ക് കടക്കാം..

ഒരുദിവസം വൈകുന്നേരം ഞാൻ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം കടയിൽ പോയി.ഞങൾ പരിപാടി തുടങ്ങിയപ്പോൾ എവിടേക്ക് ഒരു ചേട്ടൻ കേറി വന്നു. ഞാനൊന്ന് പേടിച്ച് പോയി.എപ്പോ കൂട്ടുകാർ പറഞ്ഞു പേടിക്കേണ്ട പുള്ളി നമ്മുടെ ആളാണെന്ന്.പുള്ളി എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ച് എവിടെ വന്നിരുന്നു.എന്റെ ഫ്രണ്ട് പുള്ളിക്കൊരു പെഗ്ഗ് ഒഴിച്ചു കൊടുത്തു.പുള്ളി അതും അടിച്ച അവർക്ക് ഒരു പൊതി കൊടുത്തു.അവർ കുറച്ച് പൈസ തിരിച്ചും കൊടുത്തു.എനിക്ക് എന്താന്ന് മനസ്സിലായില്ല.പുള്ളിയുടെ പേര് കോയ. കറുത്ത് നല്ല ഉയരം ഉള്ള ഒരാൾ. ശരീരമോക്കെ ഫിറ്റ് ആണ്.ചുണ്ടൊക്കെ സിഗ്ഗേരേറ്റ് കരപിടിച്ച് കറുത്ത് പല്ലിലൊക്കെ പാൻ മസാലയുടെ കറ ഒക്കെ ആയി ഓരാൾ.സിനിമയിലെ ഗുണ്ടകളെ ആണ് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്.എനിക്ക് പരിചയമില്ലാത്ത ഒരാളുടെ കൂടെ ഇരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നി ഞാൻ പോവുആനെന്ന് പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങി.അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി കുറച്ച് നടന്നപ്പൊഴാൻ ഫോൺ എവിടെയാണെന്ന് ഓർമ്മ വന്നത്.ഞാൻ അതെടുക്കൻ തിരിച്ച് കഥയിലേക്ക് കയരുമ്പോഴാണ് അവരുടെ സംസാരം ശ്രേദ്ധിക്കുന്നത്.

അരുൺ(എന്റെ ഫ്രണ്ട്) :ഇക്കയ്ക്ക്‌ ആ പോയ ചെക്കനെ മനസ്സിലായോ?

കോയ : ഇല്ല.ആരാ?

ഇസ്മയിൽ (എന്റെ ഫ്രണ്ട്):ആരാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നീൽ ഇക്ക അവനെ വിടില്ലയിരുന്ന്.അവനെ എങ്ങനെയെങ്കിലും കമ്പന്യാക്കൻ നോക്കുമായിരുന്നു.

കോയ :ആരണ്ണ് പറ മൈരേ വെറുതെ കോണക്കാതെ

അരുൺ:വേറാരും അല്ല.ചേട്ടന്റെ സ്വന്തം ഷീജ യുടെ മോനാ.ഒരുപാടയില്ലെ ചേട്ടൻ പരിചയ പെടനം എന്ന്