Chapter Title : എന്റെ അനു, അഭയുടെ ഭാര്യ [RJYou]

സംസാരിച്ചു നോക്കട്ടെ അളിയാ"
അങ്ങനെ ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു. അവളോട് കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചപ്പോ അവൾ ആദ്യം ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ നോക്കി. അവസാനം ഞാൻ അറ്റകൈക്ക് പറഞ്ഞു
"നിന്റെ കെട്ടിയോൻ എന്നെ വിളിച്ച കുട്ടികളെ പോലെ കരയുകയായിരുന്നു. എന്നോട് പറയാൻ വയ്യെങ്കി വേണ്ട. കുറഞ്ഞത് അവനോട് സംസാരിച്ചു പ്രശ്നം തീരത്തൂടെ?"
അവൾ: "കരഞ്ഞെങ്കിൽ കണക്കായി പോയി. സൂര്യേയേട്ടൻ എന്തറിഞ്ഞിട്ട അങ്ങേർക്കു വേണ്ടി വാദിക്കുന്നത്. ഞാൻ ഇവിടെ കരയുന്നതിന്റെ പകുതി പോലും കരഞ്ഞു കാണില്ല അദ്ദേഹം. അത്രക്ക് സഹിക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ"
ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവളൊരിക്കലും ഇങ്ങനെ എന്നോട് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. എന്തോ കാര്യമായ പ്രശ്നം ആണെന്നും, അവനു അത് മനസിലാവാഞ്ഞിട്ടും ആണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി.
ഞാൻ ചോദിച്ചു
"എന്താ അനു ഇത്. ഇങ്ങനെ കരയാനും മാത്രം എന്താ ഉണ്ടായേ? അവന്റെ 'അമ്മ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞതാണേൽ വയറ്റിൽ ഉള്ള കുഞ്ഞിനെ ഓർത്തു മറന്നൂടെ? അല്ലാതെ അവനോട് ചൂടായിട്ടോ വഴക്കിട്ടിട്ടോ കാര്യമുണ്ടോ?"
അപ്പോൾ അവളൊന്ന് തണുത്തു.
ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു
"എന്താ ശെരിക്കും പ്രശ്നം?"
അവളൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പറയാൻ തുടങ്ങി
"ഏട്ടാ, ഏട്ടനോട് ആയത് കൊണ്ട് പറയുകയാണ്. എങ്ങനെ പറയണം എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല. അമ്മയല്ല പ്രശ്നം. അഭിയേട്ടൻ തന്നെയാ. ഗർഭിണി ആവുന്ന വരെ എന്നോട് നല്ല സ്നേഹത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും ഞങ്ങൾ അത് ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ..."
അവളൊന്ന് നിർത്തി.
ഈ അത് എന്നുദ്ദേശിച്ചത് എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാലോ എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ പൊട്ടൻ കളിക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ടും, അവളെ ഒരു പെങ്ങളെ പോലെ കണ്ടതിനാലും ഞാനത് ചോദിക്കാൻ മുതിർന്നില്ല.
"പക്ഷെ?" ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
അവൾ തുടർന്ന്
"ഇപ്പോ എന്നെ ഒന്ന് തൊടുന്നു പോലുമില്ല അദ്ദേഹം. ഞാൻ ഗർഭിണി ആണെന്നത് സത്യമാണ്. പക്ഷെ അയാളെ എങ്ങനെ വീണെങ്കിലും തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്. എന്നിട്ടും അയാൾക് തോന്നുമ്പോ ഒറ്റക്ക് ചെയ്യും. അതും എന്റെ മുന്നിൽ കിടന്ന ചെയ്യുക. എനിക്കും ഇല്ലേ ഏട്ടാ ആഗ്രഹങ്ങൾ."
കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് എനിക്കൊന്നും പറയാൻ കിട്ടിയില്ല. വായിൽ വെള്ളം വറ്റിയ പോലെ ആയിപോയി. അപ്പോ അതാണ് കാര്യം. അവൻ സ്വയം വാണമടിക്കുന്നത്