Chapter Title : എന്റെ ഡോക്ടറൂട്ടി 16 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

ബലഹീനത മനസ്സിലാക്കിയിട്ടെന്നോണം അവളതൊരു പതിവാക്കുകയായിരുന്നു…

അവളു റൂമിലുള്ളപ്പോളങ്ങോട്ടു ചെന്നാലുടനേ പെണ്ണു തുണിപൊക്കി കാണിയ്ക്കോന്നുള്ളവസ്ഥയായി…

പിന്നീടുള്ള രണ്ടുമൂന്നു ദിവസങ്ങളിലതാവർത്തിയ്ക്കുവേം ചെയ്തതോടെനിയ്ക്കു പ്രാന്തായി…

അവൾടെ മുന്നിലൊന്നുമല്ലാത്തവസ്ഥ എന്നെ ഇല്ലാണ്ടാക്കിയെന്നുതന്നെ പറയാം…

അങ്ങനന്നത്തെ ദിവസം വീട്ടിൽപോലും നിൽക്കാതെ തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞു നടന്നിട്ടു രാത്രിയിലാണു മടങ്ങിയെത്തീത്…

അന്നത്തെയമ്മേടെ പെർഫോമൻസിനുശേഷം വീട്ടിന്നു കഴിയ്ക്കുന്നതുപോലും കുറഞ്ഞിരുന്നു…

പറയുന്നതിനു ചെവിതരാൻ തയ്യാറാകാത്തവടരുടെ ഭക്ഷണമെന്തിനാന്നുള്ള ചിന്തയാർന്നെനിയ്ക്ക്…

അന്നു മഹേഷിന്റെ പെങ്ങൾടെ വിവാഹമായിരുന്നുവെന്നും അതിലാകെ വിളിക്കാത്തതെന്നെ മാത്രമാണെന്നുമറിഞ്ഞതിലുള്ള സങ്കടത്തോടെയാണ് വന്നു കേറീതും...

കല്യാണനിച്ഛയത്തിനും ചടങ്ങുകൾക്കുമെല്ലാം മുന്നുംപിന്നും നോക്കാതെ ഓടിനടന്നിട്ട് കല്യാണത്തിനൊരു വാക്കുപോലുമാരും പറഞ്ഞില്ല…

അവരെന്നെ അത്രത്തോളം വെറുക്കാൻ.. ഒഴിച്ചുനിർത്താൻ ഞാനെന്താ ചെയ്തേന്നുകൂടി എനിയ്ക്കറിയില്ലായ്രുന്നു…

കൂടെനടന്നയെന്നെ വിശ്വാസമില്ലെങ്കി പോടാ പൂറന്മാരേന്നു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് വന്നതെങ്കിലും ചങ്കുപോലെ കൊണ്ടുനടന്നിട്ടും ഒറ്റയൊരുത്തനുമെന്നെ വേണ്ടല്ലോന്നുള്ള സങ്കടം തികട്ടിത്തികട്ടി വന്നതിനും കണക്കില്ലായ്രുന്നു…

അങ്ങനെ റൂമിലെത്തീതും കട്ടിലിലിരുന്നു വായിയ്ക്കുവാർന്ന മീനാക്ഷി തലയുയർത്തിനോക്കി…

ഞാനാണെന്നു കണ്ടതുമവൾടെ മുഖത്തൊരു പുച്ഛഭാവം…

“”…മ്മ്മ്…?? കെടക്കാറായില്ലല്ലോ… പിന്നെന്തോത്തിനാ റൂമിലുവന്നേ…??”””_ വീണ്ടും ബുക്കിലേയ്ക്കു തല കുമ്പിട്ടുകൊണ്ടായിരുന്നു ചോദ്യം…

“”…എന്റെ റൂമേലു വരാൻ നിന്റനുവാദമ്മേണോ…?? ഒന്നുപോടീ കോപ്പേ…!!”””_ അവളുനീട്ടിയ പുച്ഛം തിരികെ വെച്ചുകൊണ്ടാർന്നെന്റെ മറുപടി…

കൂട്ടത്തിൽ ഇതിനെല്ലാം കാരണം അവളാണെന്നുള്ള തോന്നലും ഞാനെത്രയൊക്കെ ശ്രമിച്ചിട്ടും എന്റെ കണ്മുന്നിലിരുന്നവൾ പഠിക്കുന്നതു കാണുന്നതിലുള്ള അമർഷവും...

അതിന്,

“”…ഉവ്വ.! അമ്മ വരുമ്പോഴുമിതന്നെ പറേണം…!!”””_ എന്നുംപറഞ്ഞവൾ ബുക്കു കട്ടിലിലേയ്ക്കുവെച്ചു…

“”…നീ കൊറച്ചു ദെവസായ്ട്ടമ്മേടെ പേരുമ്പറഞ്ഞെന്നെ പേടിപ്പിയ്ക്കുന്നു… ഞാനതിനൊക്കെ നിന്നു തുള്ളിത്തരുന്നതെന്റെ കഴിവില്ലായ്കയെന്നാണു നീ കരുതീരിയ്ക്കുന്നതെങ്കിലതു നിന്റെ തോന്നലാ… അതോണ്ടെന്നെ ഭരിയ്ക്കാമ്മരാതെ നീ നിന്റെ കാര്യന്നോക്കിയ്ക്കോ…!!”””_ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യമുണ്ടെങ്കിലും സത്യത്തിലന്നേരം വെറുതെയൊരലമ്പുണ്ടാക്കാനെനിയ്ക്കു താല്പര്യമുണ്ടാർന്നില്ല…

“”…ഓ… എങ്കി ശെരി…!!”””_ എന്നെ വീണ്ടുമാക്കിയ മട്ടിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ടവള് ഡോറും പൂട്ടിയേച്ചുവന്നു