Chapter Title : എന്റെ ഡോക്ടറൂട്ടി 18 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

മുറ്റത്തുകൊണ്ടുപോയി വരെ ഞാനിവളെ പണിയുവാരുന്നെന്നാവും കാണുന്നവരുപറയുക...

അമ്മപറഞ്ഞത് അച്ചട്ടായതുപോലാവുകേം ചെയ്യും...

ഓർത്തപ്പോളെന്നിൽ വീണ്ടുമൊരു നടുക്കമുണ്ടായി...

""...ഡീ പൂറീ... പാവാട നേരേയിടടീ..!!"""_ എത്രയൊക്കെ നോക്കരുതെന്നു കരുതീട്ടും സഹിയ്ക്കാൻപറ്റാതെ അവൾടെ കുണ്ടിയിലേയ്ക്കുതന്നെ നോക്കി ഞാൻപറഞ്ഞു...

ഷഡ്ഡിയ്ക്കുള്ളിലൊതുങ്ങാതെ പുറത്തേക്കു തെറിച്ചുതള്ളിനിൽക്കുന്ന ആ ചന്തിപ്പന്തുകളിലേയ്ക്കും കൊഴുത്ത പാൽതുടകളിലേയ്ക്കുമൊക്കെ നോക്കുമ്പോഴും ഞാനാരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോന്ന് ശ്രെദ്ധിച്ചിരുന്നു...

എന്നാലെന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടുമവളതു ഗൗനിച്ചുകൂടിയില്ല, പകരം കരച്ചിലിന്റെശബ്ദം കൂടിക്കൂടിവന്നു...

അതോടെ സംഗതി പന്തിയല്ലെന്നെനിയ്ക്കു മനസ്സിലായി...

ഇനിയുമിവൾടെ കുണ്ടിനോക്കിനിന്നാൽ നാട്ടുകാരുടെ വായിലിരിയ്ക്കുന്നതുകൂടി കേൾക്കേണ്ടിവരും...

അതോടെങ്ങനേലും മീനാക്ഷിയെ എഴീപ്പിച്ചുവിടണമല്ലോന്നുള്ള ചിന്തയായെനിയ്ക്ക്...

""...നീയിവിടെക്കിടന്നു മോങ്ങീട്ടൊരുകാര്യോമില്ല... ഞാനൊണ്ടാക്കിത്തന്നിട്ടു നീ തിന്നത്തില്ല..!!"""_ ഇരുന്നിടത്തുനിന്നെഴുന്നേറ്റുകൊണ്ടു ഞാനങ്ങനെ പറഞ്ഞതും, മീനാക്ഷി കിടന്നകിടപ്പിൽ തലചെരിച്ചുനോക്കി...

അതുകൂടായപ്പോളവൾടെ മുഖത്തെ സങ്കടമിരട്ടിച്ചു...

കുറച്ചായാസത്തോടെ കൈരണ്ടും നിലത്തുകുത്തി എഴുന്നേറ്റിരുന്ന മീനാക്ഷി, നിലത്തിരുന്നിഴഞ്ഞെന്റടുക്കലു വന്നു...

""...സിദ്ധൂ... വേറൊന്നുമ്മേണ്ടടാ... ഒരു മനുഷ്യനായ്ട്ടുകണ്ട് എന്തേലുമൊണ്ടാക്കിത്താടാ... പകരത്തിനെത്ര കാശുവേണേലും തരാം..!!"""_ നിരങ്ങിയടുത്തുവന്ന മീനാക്ഷിയെന്റെ കാലിൽപിടിച്ചുകുലുക്കിക്കൊണ്ടു കെഞ്ചി...

""...കാശൊ..??"""_ ഞാനവളെ ചെരിഞ്ഞുനോക്കി...

""...അതേ കാശുതരാം... എനിയ്ക്കെന്തേലും കഴിയ്ക്കാനൊണ്ടാക്കിത്തന്നാ മാത്രംമതി..!!"""_ എന്തുപറഞ്ഞാലും സ്വീകരിക്കുമെന്ന അവസ്ഥയിൽ മീനാക്ഷിപറഞ്ഞു...

""...ഏകദേശമെത്രരൂപ തരും..??"""_ യാതൊരുളുപ്പുമില്ലാതുള്ള എന്റെയാ ചോദ്യത്തിന്,

""...എത്രൂപ വേണേലും തരാം..!!"""_ എന്നായി അവൾ...

""...എന്നാൽ എനിയ്ക്കൊരമ്പതിനായിരംരൂപ വേണം... താ..!!"""_ വെറുതേ ഞാനൊന്നു തള്ളിവിട്ടതാണെങ്കിലും, പക്ഷേയെന്റെയാവശ്യം കേട്ടതുമവളെണീറ്റു മുറീലേയ്ക്കോടി...

അത്രയുംനേരം ജീവനില്ലാതെകിടന്ന മീനാക്ഷിയ്ക്കു ഭക്ഷണംകിട്ടുമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയാവണമങ്ങനെ ചെയ്യിച്ചത്...

അൽപ്പസമയത്തിനൊടുവിൽ അവൾ തിരിച്ചുവന്നത് ഒരു ഏറ്റിഎംകാർഡുമായാണ്...

അതെന്റെ മുമ്പിലേയ്ക്കിട്ടിട്ടവൾ വീണ്ടുംതൊഴുകയ്യോടെന്റെ മുമ്പിൽനിന്നു കെഞ്ചി,

""...ഇതില് രണ്ടൂന്നുലക്ഷം രൂപയുണ്ടെടാ... ഇതുമൊത്തം നീയെടുത്തോ.. എന്നിട്ട് എനിയ്ക്കെന്തേലുമൊത്തിരി കഴിക്കിന്താടാ..!!"""_ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണുകളോടെമീനാക്ഷി വീണ്ടുമപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ,

""...ഫുഡാക്കിത്തരാം... പക്ഷേ ഇനിമേലിലൊരു തെളപ്പുമായിട്ടെന്റടുക്കലു വന്നുപോകരുത്..!!"""_ സാഹചര്യം മുതലെടുത്തുകൊണ്ടു ഞാനെന്റെയാദ്യത്തെ കണ്ടീഷൻ മുന്നോട്ടുവെച്ചു...

ഭക്ഷണം കിട്ടുമെന്നറിഞ്ഞതു കൊണ്ടാവണം കൈത്തണ്ടകൊണ്ടു