Chapter Title : എന്റെ ഇത്ത [Anwar]

നിന്ന് പുറത്തു പോയി അപ്പോൾ അമ്മായി എന്നോട് പറഞ്ഞു അൻവർ നീ പോയി ഒന്നു നോക്കാൻ പറഞ്ഞു ഞാൻ പോയി നോക്കിയപ്പോൾ ഇത്ത ഹാളിൽ നിന്ന് കരയുക ആയിരുന്നു ഞാൻ പോയി ഇത്താത്താനോട് കരയണ്ട അവരുടെ സ്വഭാവം അങ്ങനാണ് അതു കാര്യം ആകണ്ട എന്നു പറഞ്ഞു അപ്പോൾ റൂമിൽ നിന്നും ഭയങ്കര ബഹളം കേട്ടു ഞാൻ ചെന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഷെമീർക്കാടെ ഉമ്മയും മറ്റേ അമ്മായിയും തമ്മിൽ നല്ല വഴക്ക് ആയിരുന്നു എന്റെ മോളോട് അങ്ങനെ പറയാൻ നീ ആരാ നീ അന്റെ വീട്ടിലെ കാര്യം നോക്കിയാൽ മതി എന്നു പറഞ്ഞു അമ്മായി ആ സ്ത്രീക്കിട്ടു നല്ലോം കൊടുത്തു അതു കേട്ട് അവർ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി പോയി അമ്മായി എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു നീ അവളോട്‌ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞു ഞാൻ പോയി ഇത്തനേം കൂട്ടി വന്നു അപ്പോഴും ഇത്ത കരയുക ആയിരുന്നു അപ്പോൾ അമ്മായി പറഞ്ഞു മോളെന്തിനാ കരയുന്നെ അവർ പറഞ്ഞതൊന്നും കാര്യം ആകണ്ട മോളു സമാധാനമായി ഇരിക്ക് എന്നു പറഞ്ഞുഅല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട നിങ്ങൾ വന്നിട്ട് കുറെ നേരം ആയില്ലേ വീട്ടിൽ പൊയ്ക്കോ എന്നു പറഞ്ഞു അങ്ങനെ ഞാൻ ഇത്തനേം കൊണ്ടു ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നു ഇറങ്ങി വണ്ടിയിൽ വരുമ്പോഴും ഇത്ത ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു ഇത്തയുടെ മൂഡ് മാറ്റാൻ വണ്ടി ഒരു ഹോട്ടലിൽ നിറുത്തി എനിക്കു വിശക്കുന്നു ഫുഡ്‌ കഴിക്കാം എന്നു പറഞ്ഞു ഇത്ത ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇറങ്ങി വന്നു ഞാൻ രണ്ടുപേർക്കും ബിരിയാണി പറഞ്ഞു കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു ഇങ്ങൾ അതു വിടീം