Chapter Title : എന്റെ ഇത്താത്തമാർ 1 [ Luc]

എന്തായലും അതൊന്നും ശെരിയല്ല ഇച്ചു ആരെങ്കിലും ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞാൽ,പിന്നെ നിന്റെ വീട്ടിൽ ഉള്ളവരും അറിഞ്ഞാൽ അത് ശെരിയാവില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു.അപ്പോഴെല്ലാം ഞാൻ തല താത്തി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇത്തസോഫയിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റ് ഞാൻ ഒന്ന് കെടുക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു റൂമിലേക്ക് പോയി.ഞാൻ എന്റെ ഭാഗ്യം ഇല്ലായിമയെ കുറിച്ച് ആലോജിച് വിഷമിച്ചിരുന്നു.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ ഇത്ത റൂമിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു. ഇത്ത: ഇച്ചൂ...നീ പോയോടാ.....! ഞാൻ: ഇല്ല ഇത്താ ഇവിടെ ഉണ്ട്.. ഇത്ത: എന്നാൽ മുൻവശത്തെ വാതിൽ അടച്ചിട്ട് ഇവിടേക്ക് വന്നേ....; ഞാൻ ഇത്താടെ വിളി കേട്ട ഉടനെ വാതിൽ അടച്ചു കൂട്ടിയിട്ട് ഇത്താടെ റൂമിലേക്ക് ചെന്നു.ഇത്ത ഒരു നൈറ്റി ഇട്ടിട്ട് ബെഡിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഇത്ത കുറച്ചു നീങ്ങി കിടന്നിട്ട് എന്നോട് ഇവടെ ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നു.ഇത്ത എഴുനേറ്റ് എന്റെ തലമുടിയിൽ തലോടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..... ഇത്ത: ഇത്ത പെട്ടന്ന് എങ്ങനെ പറഞ്ഞത് മോന്ക് വിഷമം ആയ്യെന്ന് ഇത്താക്ക്‌ അറിയാം. ഇതെല്ലാം മോന്റെ പ്രായത്തിന്റേതായ തോന്നൽ ആണ്.അതു മാത്രം അല്ല ഇതെങ്ങാനും ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ നമ്മൾ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യം ഉണ്ടോ അതാ ഇത്ത അങ്ങനെ പറഞ്ഞേ അല്ലാതെ ഇത്താക്ക്.........? ഇത്ത അവിടെ വെച്ചു പെട്ടെന്ന് നിർത്തി അപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി ഇത്താക്ക് സമ്മദം ആണ് ആരെങ്കിലും അറിയുമോ എന്നുള്ള പേടിയാണ് എന്ന്.ഉടനെ ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ: ഇല്ല ഇത്താ ഇതൊന്നും ആരും അറിയില്ല. ഇവിടെ ഇപ്പോൾ നമ്മൾ മാത്രം അല്ലെ ഉള്ളു ഇത് നമുക്കിടയിൽ തന്നെ നിക്കും. ഇത്ത: എന്നാലും മോനെ.....? ഞാൻ: ഒു എന്നാലും ഇല്ല.............!