Chapter Title : എന്റെ ഇത്തമാർ [ഫാസിൽ ]

കൊണ്ട് സഫിയാത്തയെ ഭയമില്ല. പക്ഷെ തിരിച്ചു എങ്ങാനും അറിഞ്ഞാലുള്ള കാര്യം ആണ് പ്രശ്നം. അത് കൊണ്ട് ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ കളി ഒഴിവാക്കുയാണ് പതിവ്.

അങ്ങനെ വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയി. ഞാൻ ഡിഗ്രി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു നില്കുന്ന സമയം. അതിനു ഇടയിൽ സമീറത്തയും മക്കളും ഗൾഫിലേക്ക് പോയിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം പതിവ് പോലെ ഉള്ള കറക്കം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അമ്മ ഫാത്തിമത്ത എന്നോട് അങ്ങോട്ട് ഒന്ന് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെന്നപ്പോൾ മുഹമ്മദിക്ക അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇക്ക എന്നോട് ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ വേണ്ട പോകാൻ തിടുക്കം ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നാ വിളിച്ച കാര്യം വേഗം തന്നെ പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞു.

മുഹമ്മദിക്ക : നാളെ സമീറ വരുന്നുണ്ട്. എയർപോർട്ട് വരെ വണ്ടി ഓടിക്കാൻ എനിക്ക് വയ്യ. വേറെ ഏതെങ്കിലും വണ്ടി വിളിച്ചു വിടാം എന്ന് വച്ചാൽ അവളും താഴെ ഉള്ള മോളും മാത്രം ആണ് വരുന്നത്. അത് കൊണ്ട് ആരെയും വിശ്വസിച്ചു വിടാൻ പറ്റില്ല. അത് കൊണ്ട് നീ ഒന്ന് പോയി അവളെ കൊണ്ട് വരുമോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ ആണ് വിളിപ്പിച്ചത്. ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ കുഴപ്പമില്ല. ഞാൻ എങ്ങനെ എങ്കിലും പൊയ്കോളാം .

ഞാൻ : എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട് ഇക്ക. ഞാൻ പോയി കൊണ്ടു വന്നോളാം. എപ്പോഴാണ് ഫ്ലൈറ്റ്?

മുഹമ്മദിക്ക : കാലത്ത് അഞ്ചു മണിക്ക് ആണ്.

ഞാൻ : കുഴപ്പമില്ല. ഞാൻ പോയി പിക്ക് ചെയ്തോളാം. എന്താ ഇത്ത മാത്രം വരുന്നേ?

മുഹമ്മദിക്ക : അവൾക്ക് തീരെ സുഖമില്ല.