Chapter Title : എന്റെ ജീവിതം [Justin]

ഇവിടെ പരിപാടി.ശരിയാക്കി തരാം. ഷാഹിനെ നീ നാട്ടുകാരെ വിളിക്ക്

പെട്ടെന്ന് കരഞ്ഞു അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി

അഞ്ജലി:എടി ഇവനാടി എന്നെ കേറി പിടിച്ചത്.

എനിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല

രമ്യ:ഓ അപ്പൊ ഇവനാണ് മിണ്ടാ പൂച്ചയെ പോലെ ഇരുന്നിട്ട് ഒരു ചാൻസ് കിട്ടിയപ്പോ കലം ഉടച്ചത് കണ്ടു കണ്ടില്ലേ.

രമ്യ:അഞ്ജലി നീ പോയി door അടക്ക്. ഞാൻ teacher മാരെ വിളിക്കാം.അവര് കാണട്ടെ അവരുടെ നല്ലവനായ ഉണ്ണിയെ.

ഇത് കേട്ടതും എനിക്കാകെ പേടിയായി.

അഞ്ജലി door അടക്കാൻ പോകുന്നുണ്ട്. ഞാൻ വേഗം പുറത്തേക്ക് ഓടി. പെട്ടെന്ന് പുറത്ത് നിന്ന് എന്റെ നെഞ്ചത്തേക് ഒരു ചവിട്ട്. ഞാൻ തെറിച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് വീണു. ആ വീഴലിൽ ഞാൻ ശ്രെദ്ധിച്ചു അത് താരിനി ആയിരുന്നു.താഴെ വീണ ഞാൻ എഴുനേക്കാൻ ശ്രെമിക്കുമ്പോഴേക്കും ഷാഹിന അവളുടെ കൊഴുത്ത വലിയ കുണ്ടി എന്റെ നെഞ്ചത്ത് ഉറച്ചിരുന്നു.പെട്ടെന്ന് എന്റെ കൈ ആരോ മുകളിലേക്ക് വലിക്കുണ്ടായിരുന്നു.ഞാൻ നോക്കിയപ്പോ അത് രമ്യ ആയിരുന്നു.കാല് വലിക്കാൻ നോക്കി പക്ഷെ അവിടെയും അഞ്ജലി പിടിയിട്ടിരുന്നു.

രമ്യ അവളിട്ടിരുന്ന നീല duppatta എടുത്ത് എന്റെ കൈ രണ്ടും ചേർത്ത് കെട്ടി

ഞാൻ എന്നെ വിടാൻ വേണ്ടി നിലവിളിച്ചു. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും ഷാഹിന അവൾ അവളുടെ ചുവന്ന duppatta കൊണ്ട് വായ മൂടികെട്ടി.

ഞാൻ താഴെ കിടന്ന് പിടയുന്നുണ്ട്.

ഈ സമയം

താരിനി:ഇത് വരെ നമ്മള് പ്ലാൻ ചെയ്ത പോലെ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഷാഹിന നീ അവന്റെ കുറച്ച് photos എടുക്ക്

ഷാഹിനയുടെ camera യുടെ flash എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് പതിഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസിലായത് എന്റെ ഷർട്ടിൽ സാമ്പാർ കൊട്ടിയ മുതൽ ഇതുവരെയും ഇവര് 4 പേരുടെയും പ്ലാൻ ആയിരുനെന്ന്.

അഞ്ജലി:എടി നിങ്ങൾക്കൊക്കെ ഒരു 10 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞിട്ട് വന്നാ പോരായിരുന്നോ.ഞാൻ ഒന്ന് സുഗിച്ച് വരുവായിരുന്നു

ഷാഹിന:സോറി മുത്തേ. നീ പേടിക്കണ്ടാ ഇനി 10 ദിവസം ഇവൻ നമുക്കുള്ളത് തന്നെയാ.

അഞ്ജലി:ആ അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളെയൊക്കെ വെറുതെ വിടുന്നു.

താരിനി:ഞാൻ പറഞ്ഞപോലെ എല്ലാം set ആക്കിയിട്ടില്ലേ

രമ്യ:mm.ആരും ഇല്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് ഒരറ്റപ്പെട്ട വീട്.അത് ഷാഹിനയുടെ ഇത്തയുടെ വീടുണ്ട്. അത് റെഡി ആക്കിയിട്ടുണ്ട്.അവരവിടെ ഇല്ല ഗൾഫിൽ ആണ്.

ഷാഹിന:ഇവനവിടെ കിടന്ന് എത്ര ഒച്ചവെച്ചാലും ഒരു മനുഷ്യൻ കേൾക്കില്ല.

താരിനി:mm. പിന്നെ നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങൾ dress കൾ എല്ലാം.

രമ്യ:അതൊക്കെ റെഡി ആണ്.

താരിനി:ഇവനുള്ള dress ഒക്കെ

ഷാഹിന:അതിന് നമ്മൾ ഇട്ട് മുഷിന്ന ഡ്രെസ്സുകളൊക്കെ അല്ലെ