Chapter Title : എന്റെ ജീവിതം ഒരു കടംകഥ 5 [Balu]

ഞാൻ : ഇവിടെ ചേച്ചിയും മാളുവും ഇല്ലേ?

ബിന്ദു : അത് ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. ഏട്ടൻ അത് എനിക്ക് വിട്ടേരെ. ഏട്ടന് വിരോധം ഇല്ലല്ലോ.

ഞാൻ : എനിക്ക് എന്ത് വിരോധം സന്തോഷമേ ഒള്ളു.

ബിന്ദു : എന്നാൽ ശരി ഇനി കിടന്നോ നന്നായി ഉറങ്ങണം നാളെ ഉറങ്ങാൻ പറ്റി എന്ന്‌ വരില്ല.

ഞാൻ : അത്രക്കും പ്രശ്നമാണെൽ നാളെ പകലുതന്നെ ആകാം.

ബിന്ദു : അതുവേണ്ട രാത്രി മതി.

ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു എന്ന്‌ ചേച്ചി ഏതോ ഒരുത്തനെ വീട്ടിൽ കയറ്റി കളിച്ചു നാളെ ഞാൻ ബിന്ദുവിനെ വിളിച്ചു കളിക്കും. പക്ഷെ മാളുവിനോട് എന്തുപറയും, അവൾക്കു ഞാൻ വാക്ക് കൊടുത്തതാ എന്റെ കൂടെ കിടന്നോളാൻ. ഇപ്പോ .........

ബിന്ദു : എന്താ പറ്റിയെ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത്.

ഞാൻ : ഒന്നുമില്ല നാളത്തെ കാര്യം ഓർത്തുപോയതാ.

ബിന്ദു : എന്നാൽ ശരിയേട്ടാ നാളെ രാവിലെ ഞാൻ വിളിക്കാം.

ഞാൻ : ശരി മോളെ.

അങനെ ഞങൾ ഫോൺ കട്ട് ആക്കി, എന്റെ മനസ്സ് തണുത്തപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ചേച്ചിയുടെയും ആന്മരിയുടേം കളികൾ ഒന്നും എന്റെ മനസ്സിലോട്ടു വന്നില്ല. നാളെ എനിക്ക് കിട്ടാൻ പോകുന്ന കളി മാത്രമായിരുന്നു ആ സമയത്തു.

ഞാൻ എല്ലാം മനസ്സിൽ കണ്ടുനോക്കി, ബിന്ദു എന്താവും അങ്ങനെ പറയാൻ കാരണം. എന്റെ ചിന്തകൾ കാടു കയറാൻ തുടങ്ങി.

പറ്റിയാൽ അവരെപ്പോലെ ബിന്ദുവിനെയും ഹാളിൽ കൊണ്ടുപോയി കളിക്കണം. അവരും അറിയട്ടെ എനിക്കും കളിയ്ക്കാൻ പെണ്ണുങ്ങളെ കിട്ടും എന്നും അവർക്കെന്താ നഷ്ടപെട്ടതെന്നും.

""വീട്ടിൽ സ്വർണം വച്ചിട്ടെന്തിനാ നാട്ടിൽ തേടി നടപ്പു"" എന്ന പരസ്യവാചകമാണ് എന്റെ മനസ്സിലോട്ടു വന്നത്.

എനിക്കുള്ളത് എനിക്കുതന്നെ ലഭിക്കും, എല്ലാം നല്ലതിനാവും.

അവർ അന്ന് പറഞ്ഞപോലെ എല്ലാത്തിനും ഒരുത്തനെ കെട്ടണം എന്നാണ് അവരുടെ പ്ലാൻ. ഞാനായിരുന്നേൽ അതെങ്ങനെ നടക്കും. ഞാനും സോനചേച്ചിയും റിലേറ്റീവ്സ് ആണ് ആരും സമ്മതിക്കില്ല. പിന്നെ പ്രായം.

എങ്കിലും നല്ല കളിക്കുള്ള സ്കോപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു.

അല്ല പോയതിനെപ്പറ്റി പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം, ഉള്ളത് പോകാതെ നോക്കണം.

എന്റെ മനസ്സിൽ മാരിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന അനിയത്തിയുടെയും ബിന്ദുവിന്റേയും മുഖങ്ങൾ