Chapter Title : എന്റെ ജീവിതം ഒരു കടംകഥ 9 [Balu]
ആയി പറയുന്നത്. ഇന്ന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എല്ലാവരും ഞങളെ തെറ്റിദ്ധരിക്കും. അവർ ഞങളെ മുതലെടുക്കവനെ നോക്കുകയൊള്ളു.
ഞാൻ : അതുശരിയാ. ചേച്ചി പറയുന്നത്. പക്ഷെ എന്നെ ആ കൂട്ടത്തിൽ കൂട്ടരുത്.
ചേച്ചി : നീ എന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
ഞാൻ : ചേച്ചി ഉദ്ദേശിച്ചത് തന്നെ.
ചേച്ചി : നീ ആലോചിച്ചാണോ സംസാരിക്കുന്നതു.
ഞാൻ : അതെ.
ചേച്ചി : പക്ഷെ നിന്റെ ജീവിതം? കല്യാണം?
ഞാൻ : അതൊക്കെ നടന്നോളും.
ചേച്ചി : അപ്പോൾ ഞങളെ എല്ലാവരെയും നീ....
ചേച്ചി അടക്കി ചിരിച്ചു....
ഞാൻ : അതൊന്നും സാരമില്ല, ചേച്ചിയെ എനിക്കത്രയും ഇഷ്ട്ടമാ...
ചേച്ചി : എന്തോരം....
ഞാൻ : ചേച്ചിക്ക് എന്തോരം വേണം.
ചേച്ചി : എനിക്ക് നിന്നെ മുഴുവനായും വേണം.
ഞാൻ : ചേച്ചിക്ക് മാത്രം മതിയോ?
ചേച്ചി : ചെറുക്കന്റെ ആഗ്രഹം കണ്ടില്ലേ... ഞാൻ 4 പേർക്കും വേണം.
ഞാൻ : അതാരാ നാലാമത്തെയാൾ.
ചേച്ചി : അത് നീ ഇങ്ങനെ എടുക്കും എന്നറിയില്ല, പക്ഷെ അത് ഒരു പ്രാവശ്യം മതി ഞാൻ പറയാം.
ഞാൻ : എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
ചേച്ചി : അത് സമയമാകുമ്പോൾ പറയാം, ഇപ്പോൾ അത് നീ മറന്നേരേ.
മാളുവിനെപ്പറ്റിയാണ് പറ്റിയാണ് പറയുന്നത് എന്നെനിക്കു മനസ്സിലായി. ചേച്ചിക്കറിയില്ലല്ലോ ഞങൾ ഇപ്പോൾ അത് തുടങ്ങി എന്ന്.
ചേച്ചി : നമുക്ക് റൂമിലേക്ക് പോയാലോ?
ഞാൻ : ഇത്ര തിടുക്കമായോ?
ചേച്ചി : ചി പോടാ.....
ചേച്ചി എന്റെ കയ്യിൽ നാണത്തോടെ ഒന്ന് നുള്ളി. ഞങൾ അങ്ങനെ റൂമിൽ എത്തി.
ഞാൻ : ഇനി എങ്ങനാ കാര്യങ്ങൾ.
ചേച്ചി : അയ്യടാ ഇപ്പോളല്ല, മോനിപ്പോൾ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തോ, രാത്രി ആകട്ടെ.
ഞാൻ : ശരി, ഇത് കിടന്നുറങ്ങിയവനെ വിളിച്ചു ഊണില്ല എന്ന് പറഞ്ഞപോലെ ആണല്ലോ....
ചേച്ചി : നല്ല സാധ്യ വേണമെങ്കിൽ സമയം എടുക്കും. വെയിറ്റ് ചെയ്യണം.
ഞാൻ : ഇത് സാധ്യ അല്ലല്ലോ, എരിവും പുളിയുമുള്ള ബിരിയാണി അല്ലെ.
ചേച്ചി : ഈ ചെറുക്കൻ. നീ ഒന്ന് പോയെ.
ചേച്ചി
💬 Comments
View all comments