Chapter Title : എന്റെ ജ്യോതിയും നിഖിലും 8 [Anup]
പുറത്തു കടന്നതിന്റെ പ്രശ്നം. അവളേ പൂര്ണ്ണമായും ഞാന് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന അഹംഭാവത്തിന് അടികൊണ്ട വേദന.
ഭക്ഷണം വാങ്ങി തിരിച്ചു വരുമ്പോള് നിഖിലിന്റെ ഫോണ്കോള്.
"അങ്കിളേ, ചെറിയൊരു പണി കിട്ടി. പപ്പേടെ ഒരാന്റി ചാന്ദ്പൂര് പോണറൂട്ടില് താമസിക്കുന്നുണ്ട്. അവര്ക്ക് ഒരു ചെറിയ നെഞ്ചുവേദന.. എനിക്ക് അവിടം വരേ ഒന്നു പോയേ പറ്റൂ. ഞാന് കഴിവതും വേഗം തിരിച്ചെത്താം ."
ദാ കിടക്കുന്നു.. പാവം ചെക്കന്. അവന്റെ ശബ്ദത്തില് നഷ്ടബോധം തെളിഞ്ഞു കേള്ക്കാമായിരുന്നു..
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള് നിഖില് പോയിരിക്കുന്നു. ജ്യോതി കുളികഴിഞ്ഞ് സോഫയില് പത്രം വായിച്ചിരിപ്പുണ്ട്.. ഞാന് പൊതി കൊടുത്തിട്ട് ഭക്ഷണം എടുക്കാന് പറഞ്ഞു. രണ്ടാളും കൂടുതല് ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.
ഭക്ഷണം കഴിക്കാന് തുടങ്ങുമ്പോള് സംസാരം എവിടെ എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നറിയാതെ വിഷമിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്. വല്ലാത്തൊരു വീര്പ്പുമുട്ടല്. ജ്യോതിയും ഏതാണ്ട് അതേ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു.
ഇങ്ങനെയൊരു നിശബ്ദത ഞങ്ങള്ക്കിടയില് ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അതെനിക്ക് താങ്ങാന് പറ്റുന്നതിനപ്പുറം ആയിരുന്നു. അവളുടെ അവസ്ഥ എന്താണാവോ? ഞാന് അവളുടെ മുഖത്തേക്കു പാളി നോക്കി. അതേ സമയത്ത് അവള് എന്നെയും കള്ളക്കണ്ണിട്ട് നോക്കി.
എങ്ങനെയെന്നറിയില്ല, പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി ഞാന്... കൂടെ അവളും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.. ഞങ്ങള് രണ്ടാള്ക്കും എന്തോ ചിരി നിര്ത്താന് കഴിഞ്ഞില്ല.. അന്തരീക്ഷം പെട്ടന്ന് ലഘീകരിച്ചു..
(ഇടക്കൊന്നു പറഞ്ഞോട്ടെ... ഇങ്ങനെയാണ് ഞങ്ങള് തമ്മിലുള്ള വഴക്കുകളും പ്രശ്നങ്ങളും ഒക്കെ അവസാനിക്കാറുള്ളത്. എത്രയോക്കെ പിണങ്ങിയാലും, ഈ ചിരിയില് അതെല്ലാം ഒതുക്കാന് ഞങ്ങള്ക്ക് കഴിയാറുണ്ട്)
"ഹോ.. ഇപ്പോഴാ സമാധാനമായത്" ഞാന് നെടുവീര്പ്പിട്ടു..
"എനിക്കും" അവളിലും ആശ്വാസഭാവം..
"ഏയ്.. എങ്ങനെയുണ്ട്?? സത്യം പറ? ആര് യു എന്ജോയിംഗ്?"
ജ്യോതി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി... എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.."യെസ്, മോര് ദാന് യൂ ക്യാന് ഇമാജിന്!"
എനിക്ക് ആകാംക്ഷയായി. ഞാന് അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു പറഞ്ഞു. . "ഐ വാണ്ട് ടു നോ എവ്രിതിംഗ്. അന്നു ക്ലബ്ബില് നടന്ന കാര്യങ്ങള്. പിന്നെ കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലെ നിന്റെ ആക്ഷന്സ്, ഫീലിംഗ്സ് ഒക്കെ. നിന്റെ പല മൂവ്മെന്റ്സും അണ്എക്സ്പെക്റ്റ്ഡായിരുന്നു.. ഐ വാണ്ട് ടൂ നോ വാട്ട് വാസ് ഗോയിംഗ് ത്രൂ യുവര് മൈന്ഡ്"..
ജ്യോതിയും ചിരിച്ചു.. "സത്യം പറഞ്ഞാല് ഞാന്
💬 Comments
View all comments