എന്റെ കാമലോകം 1 [Sameer]

ജയഭാരതിയെ പോലെ എന്ന് പറയാം, മുലയും കുണ്ടിയും വടയും എല്ലാം അതെ പോലെ ഇപ്പോഴും ഉടയാത്ത ശരീരം, നീളൻ മൂക്ക് കുത്തിയിട്ടുണ്ട്, ഇരുനിറം,

ചുരുളൻ മുടി, നല്ല തുടുത്ത ചുണ്ട്, മുണ്ടും ബ്ലൗസ്സും തന്നെ വേഷം, പൊക്കിളിൻ മുകളിൽ വെച്ചേ അമ്മ മുണ്ട് ഉടുക്കൂ, പുറത്തു നിന്ന് ആര് വന്നാലും അമ്മ ഷാള് കൊണ്ടോ തോർത്ത്‌ കൊണ്ടോ മാറും വയറും മറച്ചേ അവരുടെ മുന്നിൽ പോകൂ, അമ്മ മൈര് വടിക്കാത്തത് കൊണ്ട് കക്ഷവും പൂറും അത്യാവശ്യം മൈര് നിറഞ്ഞിരുന്നു,

കുറച്ചു കാലമായി പുതിയ വസ്ത്രം വാങ്ങിയിട്ട് അമ്മ, ചിറ്റയുടെ പഴയ ബ്ലൗസ്സും മറ്റുമാണ് അമ്മ ഉപയോഗിക്കുന്നത്, കീറിയ ഷഡിയും ബ്രായും, വള്ളി ഇല്ലാത്ത പാവാട ചരട് വെച്ച് കെട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്നു, ഒന്ന് മേക്കപ്പ് ചെയ്താൽ സുന്ദരി ചരക്കാകും അമ്മ

അമ്മയുടെ മുഖം അയാൾ കൈ കൊണ്ട് ഉയർത്തി, നീ എത്ര സുന്ദരി ആണെന്ന് അറിയോ, നിന്നെ കിട്ടിയിട്ടും കിടന്നുറങ്ങുന്നത് കാണുമ്പോ ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്, ദേവി എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നില്ലേൽ ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ,

അമ്മ അയാളിൽ നിന്ന് അകലാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തി എങ്കിലും അയാളുടെ കൈ ഒന്ന് കൂടി മുറുകിയെ ഉള്ളോ, അമ്മ പിന്നെ ആ ശ്രമം വേണ്ടെന്നു വെച്ചു, അച്ഛനല്ലാതെ വേറെ ഒരാണിന്റെ നെഞ്ചത്ത് തല വെച്ച് കിടന്നപ്പോ, അമ്മക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നുന്നതിന് പകരം എന്തോ ഒരു സെക്യൂർ കിട്ടിയത് പോലെ ആയിരുന്നു അന്നേരം, അമ്മ കരച്ചിലൊതുക്കി പറഞ്ഞു, എന്താണെങ്കിലും

ചേട്ടൻ പറഞ്ഞോളൂ, നിങ്ങളുടെ കാരുണ്യം ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ കുറച്ചെങ്കിലും പട്ടിണി ഇല്ലാതെ കഴിയുന്നത്, എന്റെ മക്കൾ കുറച്ചു നല്ല വസ്ത്രം ധരിച്ചിട്ട് എത്ര നാളായി എന്നറിയോ, അത് വാങ്ങി തന്നത്, എന്തിനു എന്റെ മക്കൾ കുറച്ചു മിട്ടായി തിന്നത് പോലും നിങ്ങൾ കാരണം ആയിരുന്നു, അതിന്റെ കടപ്പാട് എനിക്കെന്നും ഉണ്ടാകും നിങ്ങളോട്,

അയാളൊന്ന് മ്മ് എന്ന് മൂളിയിട്ട് അമ്മയുടെ താടി ഒന്ന് കൂടി ഉയർത്തി എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,

ഞാനും നീയും തുല്ല്യ ദുഖിതർ ആണ്, എന്റെ ഭാര്യ അവൾ പോയതിന് ശേഷം ഞാൻ ഒരു പെണ്ണിനെ പോലും നോക്കിയിട്ടില്ല, ഒരു പെണ്ണിന്റെ ചൂടും തേടി ഞാൻ പോയിട്ടുമില്ല, നിന്നെ എന്തോ കുറെ നാളായി മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്നെ, എന്നോട് ഒന്നും തോന്നരുത്, ഇനി നിനക്ക് താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ എന്നെ ആ പഴയ സുഹൃത്ത് ആണെങ്കിലും കാണണം കാരണം നിന്നെ എനിക്ക് ഭയങ്കര ഇഷ്ട്ടം ആണ് ദേവി, നിനക്ക് ഭർത്താവ് ഉണ്ടായിട്ടും സ്നേഹിക്കാൻ അവന്റെ കയ്യിൽ സമയം ഇല്ലല്ലോ,

ഞാൻ ഒരിക്കലും നിന്റെ അടുത്ത് അവകാശം ഒന്നും ആയി വരില്ല, പക്ഷേ ഞാൻ ഉള്ള കാലത്തോളം നീ രാഞ്ജിയെ പോലേ ഞാൻ വാഴിക്കാം നിന്റെ മക്കൾ പഠിക്കുമെങ്കിൽ അതും ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം, നീയും ഞാനും മാത്രം ഇതറിഞ്ഞാൽ മതി,

പിന്നെ നിന്റെ കെട്ടിയോൻ അവനോട് ഞാൻ സംസാരിച്ചിരുന്നു, അവനും നിന്റെ കാര്യത്തിൽ വിഷമം ഉണ്ടെന്നും അവനെ കൊണ്ട് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തത്