Chapter Title : ENTE KADHAKAL 7

ഏണിയുടെ കെട്ടഴിഞ്ഞ് കാലു കുത്തി ഞാന്‍ വീണത്... കാല്‍ക്കുഴക്കൊരു നീരും വേദനയും...പള്ളീലെ കൈക്കാരനും കപ്യാരും കൂടി എന്നെത്താങ്ങി തൊമ്മി വൈദ്യരുടെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ടുപോയി...കുറച്ച് പച്ചമരുന്നൊക്കെ വെച്ചുകെട്ടി നാലഞ്ചു ദിവസം നടക്കരുതെന്ന ഉപദേശത്തോടുകൂടി എന്നെ വീട്ടിലേക്കയച്ചു... പള്ളിയില്‍ പോയി എല്ലാവരുടെയും മുമ്പില്‍ ഷൈന്‍ ചെയ്യാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ എന്ന വിഷമത്തോടെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ അപ്പന്‍റെ വക തെറി കൂടുതല്‍ മനോവിഷമം ഉണ്ടാക്കി...

അയലത്തുകാരൊക്കെ കാണാനും സുഖവിവരം അന്വേഷിക്കാനും വന്നു... കൂട്ടത്തില്‍ മേരിച്ചേച്ചിയും ഒപ്പം സൂസിയും വന്നു... ചാകാന്‍ കിടക്കുമ്പോഴും കുറുക്കന്‍റെ കണ്ണ് കോഴിക്കൂട്ടിലാണെന്നു പറയുന്നതുപോലെ എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ അവളുടെ നിമ്നോന്നതങ്ങളില്‍ അലഞ്ഞുനടന്നു... അത് എന്‍റെ ജവാനെ യുദ്ധസന്നദ്ധമാക്കി.... ഒടിച്ചാടി നടക്കണ്ട ചെറുക്കനാ... അവനിപ്പോ പള്ളീപ്പോലും പോകാന്‍ പറ്റത്തില്ലല്ലോ... അതെങ്ങനാ ഒരു സൂക്ഷം ഇല്ലല്ലോ...ബോധോം പൊക്കണോമില്ലാതെ പാച്ചിലല്ലേ..അവനൊറ്റക്ക് ഇവിടെക്കിടക്കട്ടെ...നല്ലൊരു നാളായിട്ട് എങ്ങനാ പള്ളീ പോകാതിരിക്കുന്നെ... നിങ്ങള്‍ പോകാനൊരുങ്ങി ഇങ്ങു പോരെ.. എല്ലാര്‍ക്കൂടെ അങ്ങ് പോകാം... അമ്മച്ചി നിര്‍ത്താതെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു... എന്നാലേ ഞങ്ങളങ്ങോട്ടെറങ്ങട്ടെ... നാളത്തെ അപ്പത്തിനൊള്ള മാവരയ്ക്കണം... അത് പറഞ്ഞിട്ട് അവരിറങ്ങി... സൂസി എന്നെ തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കി.. ആ കണ്ണുകളില്‍ ഒരു വല്ലാത്ത തിളക്കം... അത് എന്നോടെന്തോ പറയുന്നതുപോലെ.. ആ..എന്തോ...എന്തായാലും ഒരു പുതുവര്‍ഷം പോയിക്കിട്ടി... വിഷമത്തോടെ ഞാന്‍ തിരിഞ്‍ഞു കിടന്നു...

രാത്രി പതിനൊന്നരയ്ക്കാണ് പള്ളിയില്‍ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ തുടങ്ങുന്നത്..... ഒമ്പതര ആയപ്പോഴേ ആളുകള്‍ കത്തിച്ച ചൂട്ടുകറ്റകളുമായി പള്ളിയിലേക്ക് പോകാനിറങ്ങിത്തുടങ്ങി... അമ്മച്ചി പുതിയ ചട്ടയം മുണ്ടുമൊക്കെ ഉടുത്ത് ഒരുങ്ങി വെളിയില്‍ നിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറെ നേരമായി.... ദേ.. അവരെ കാണുന്നില്ലല്ലോ.. നിങ്ങളൊന്ന് ചെന്ന് വിളിച്ചേ... അമ്മച്ചി അപ്പച്ചനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.. ശരിയാ നേരമെത്രായി...സാധാരണ അവര് നേരത്തേ ഒരുങ്ങി വരുന്നതാണല്ലോ... ഇവിടൊരുത്തീടെ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങലും കഴിഞ്ഞിട്ട് നേരമെത്രയായി.. അപ്പന്‍ വേലിക്കല്‍ ചെന്ന് നീട്ടിവിളിച്ചു.. ടാ..ഔതേ..നിങ്ങളിതെവിടാ..നേരമെത്രയായിന്നറിയാമോ.... ദാ..വരുന്നുന്ന് പറഞ്ഞ് ജോസഫ് ചേട്ടന്‍ മുറ്റത്തെത്തി... ഇതെന്താ ഒറ്റക്ക്..മേരിച്ചേച്ചി എന്തിയേ... അമ്മച്ചിയുടെ ചേദ്യം കേട്ടു... ഓ..ആ സൂസിപ്പെണ്ണിന് ഭയങ്കര വയറു വേദന.. അവളെ ഒറ്റക്കാക്കിയിട്ട് മേരി വരുന്നില്ലെന്ന്.. അവളൊരുങ്ങിയതാരുന്നു... ഓരോരോ കുരിശേ...ജോസഫ് ചേട്ടന്‍‍ പറഞ്ഞു....അതിനെന്താ മേരിച്ചേച്ചി വരാതിരിക്കുന്നെ.. ആ പെണ്ണിനെ ഇവിടെ കൊണ്ട് കിടത്തിയിട്ട് പോകാന്‍ ചേച്ചിയോട് പറ.. ഇവിടാന്നേ മനുക്കുട്ടനും വയ്യാതെ കിടക്കുവാണല്ലോ... അവളു