Chapter Title : ENTE KADHAKAL 7
തുറന്നാല്‍ മതി.. അമ്മച്ചി അത് പറഞ്ഞ് അവളെ അകത്തേക്ക് കയറ്റി... ഒരു പുതപ്പുകൊണ്ട് മൂടിപ്പുതച്ച ഒരു രൂപം അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോകുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു... മുന്‍വാതില്‍ പുറത്തുനിന്നും പൂട്ടി അവരെല്ലാവരും പള്ളിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു... ചിറ്റപ്പന്മാരും, കുഞ്ഞമ്മമാരും അപ്പച്ചിയും ടീനയും ഒക്കെ അടങ്ങിയ ഒരു വലിയ സംഘം ചൂട്ടുകറ്റകളുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ പള്ളിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു... ഇതിനിടയില്‍ റീനക്കുഞ്ഞമ്മയും ടീനയും പരസ്പരം നോക്കി മന്ദഹസിക്കുന്നതും എന്തോ പിറുപിറുക്കുന്നതും തുറന്നിട്ട ജനാലയിലൂടെ ഞാന്‍ കണ്ടു….
ഇന്നത്തെ ഭാഷയില്‍പ്പറഞ്ഞാല്‍ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഒന്നല്ല ഒരായിരം ലഢു പൊട്ടിയ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു ഞാന്‍... അടുത്ത മുറിയില്‍ അവള്‍..എന്‍റെ വാണറാണി...അങ്ങോട്ട് പോയാലോ... ഇനി അവള്‍ക്ക് വയ്യാതിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അവള്‍ എതിര്‍ക്കുമോ.. ഞാനാകെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി..... അവരെല്ലാം പോയിട്ട് ഇപ്പോള്‍ അരമണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും.. എന്‍റെ മനസ്സ് ആകെ പ്രക്ഷുബ്ദമായി.. എന്‍റെ മുറിയുടെ വാതില്‍ക്കല്‍ വരെപ്പോയി കുറ്റി എടുത്തു... പക്ഷെ എനിക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാന്‍ പറ്റുന്നില ഇതുവരെയില്ലാത്ത അകാരണമായ ഒരു ഭയം എന്നെ പിറകോട്ട് വലിക്കുന്നു... ഞാന്‍ തിരികെ കട്ടിലില്‍ വന്നു കിടന്നു...എന്‍റെ ശരീരമാകെ ഒരു വിറയല്‍.. വാതില്‍ ആരോ തുറക്കുന്നോ... എന്‍റെ തോന്നലാണോ.. ഏയ്..അല്ല..വാതില്‍ തുറക്കുന്നു... അല്ല തുറന്നു കഴിഞ്ഞു.... സൂസി..എന്‍റെ സ്വപ്ന സുന്ദരി..വാണറാണി..എന്‍റെ മുറിയില്‍... ഹൃദയമിടിപ്പിന്‍റെ കാഠിന്യം കാരണം എന്‍റെ ഹൃദയം നെഞ്ചിന്‍കൂട് തകര്‍ത്ത് പുറത്തുവരുമോ എന്ന് പോലും ഞാന്‍ ഭയപ്പെട്ടു...
മനുക്കുട്ടാ..ആ മധുരശബ്ദം എന്‍റെ കാതുകളില്‍ വന്നു മുഴങ്ങി... ഞാന്‍ സ്വപ്നം കാണുകയല്ലെന്ന ബോദ്ധ്യത്തിനായി എന്‍റെ കൈത്തണ്ടയില്‍ ഞാനൊന്നു പിച്ചി നോക്കി...എനിക്ക് നന്നായി വേദനിച്ചു..ഇതൊരു സ്വപ്നമല്ല... വയറ്..വയറുവേദന മാറിയോ..എന്‍റെ ചോദ്യത്തിന് ഒരു ചിരി മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ ഉത്തരം..ആ ചിരിയില്‍നിന്നും അവളുടെ വയറുവേദനയുടെ
💬 Comments
View all comments