Chapter Title : എന്റെ കഴപ്പി പെങ്ങളുട്ടി 3 [രായമാണിക്യം]

അല്ലാതെ ഒന്നും ഉരിയാടാറില്ല.... സാർ എന്ത് കരുതി കാണും? "

ഉഷ വേവലാതിപ്പെട്ടു. "തന്റെ ശരീരം ആവശ്യപ്പെട്ട ശേഷം.... സാറിന്റെ മുന്നിൽ ചെന്നു പെടുന്നത് തന്നെ ...... ചമ്മലാ... അത് പറയാൻ പോലും.." പൂച്ച പാല് കുടിക്കുമ്പോലെ, ഉഷ നാണിച്ചു കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു.. "നേരിട്ട് സാറിനോട് സംസാരിക്കാൻ വയ്യ, ഇപ്പോൾ.... ഇന്ന് എന്ത് വന്നാലും ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ട് തന്നെ കാര്യം.... " ഉഷ തീരുമാനിച്ചു. അന്ന് രാത്രി, ഊണ് കഴിഞ്ഞു, കിടക്കാൻ വട്ടം കൂട്ടുമ്പോൾ, "ഹല്ലോ.... ഉറങ്ങാറായില്ലേ? " ഉഷ, സേതു സാറിന് മെസ്സേജ് അയച്ചു. "ഇല്ല... ഇയാളോ...? " വേഗം വന്നു, റിപ്ലൈ.. "പിന്നെ.. ഞാൻ എപ്പോഴേ.. ഉറങ്ങി...? ഉറക്കത്തിലാ ഞാൻ മെസ്സേജ് അയച്ചത്... സാറിന് ഇതെന്താ ? " " കുറുമ്പി.... !" "പോ.. അവിടുന്ന്..... പിണക്കൊണ്ടോ.... ന്നോട്...? " "എന്തിന്.? " "ഇത് വരെ വിളിക്കയോ... മെസ്സേജ് അയക്കുവോ ചെയ്യാതേന്.. ? "എനിക്കറിയാലോ... മോള് 'സമയം' ആവാഞ്ഞിട്ടാണെന്ന് !" "കൊതി... ഉണ്ടോ? " "ഇല്ല.... 'കൊതി ഇല്ലാത്ത കൊതിച്ചി.. ' "കൊതി... മാറ്റിത്തരാട്ടോ? പത്തു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ.... വിളിക്കാട്ടോ.... ഇപ്പൊ.. ഉമ്മ.... " " ഓക്കേ... ഗുഡ് നൈറ്റ് " ഉഷയുടെ വിങ്ങൽ മാറി.. അന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ... ഉഷയുടെ നടു വിരൽ പുൽകാട്ടിലെ 'അരുവി 'യിൽ മുങ്ങിപ്പൊങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു....

കരുതിയ പോലല്ല, സേതു സാർ ഒരു മാന്യനാണ് എന്ന് ഉഷയ്ക്ക് തോന്നി... രണ്ടു നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ "കൊടിയേറ്റം " നടന്നു. അന്ന് തീയതി 20. ഉറ്റ കൂട്ടുകാരി ജൂലിയുടെ "മനസ്സമ്മത " കാര്യം വീട്ടിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ.. വീട്ടിൽ എതിർപ്പുയർന്നു.. "പ്രായം തികഞ്ഞ പെണ്ണിനെ... ഇത്രയും ദൂരം...? " എന്നും ഉഷയോട് സോഫ്റ്റ്‌ കോർണർ ഉള്ള കൊച്ചണ്ണൻ... പതിവ് പോലെ ഇത്തവണയും... തുണച്ചു... K "മുന്നൂറ്റി അറുപത്തഞ്ച് ദിവസവും ഇവിടെ അടച്ചു മൂടി കിടക്കുവല്ലേ.... പോവട്ടെന്ന്.... " പൂർണ മനസ്സോടെ അല്ലെങ്കിലും... ഒടുവിൽ സമ്മതിച്ചു. ഒരു സെക്കന്റ്‌ താമസിക്കാതെ സേതു സാറിനെ അറിയിച്ചു... "24ന് പോകാം... 10ന് മുന്നേ ഷൊർണുർ