Chapter Title : എന്റെ കഴപ്പി വല്യമ്മച്ചി പാർട്ട്‌ 01 [Mr360°]

പോകും. പാത്തുതൊണ്ണൂറ് കിലോ ഉള്ള ഈ മൊതല് കേറി ഒന്ന് അറിഞ്ഞു പൊതിച്ചാൽ അങ്ങേരുടെ ഉള്ള കാറ്റും പോവും.

ഏയ്‌ ഇത്രേം പ്രയാമയില്ലേ ഇപ്പൊ ഒന്നും നടക്കുനുണ്ടാവില്ല. കറവ വറ്റിയ മുതലാണ്. എന്നാലും ഇത്രയും തടിച്ചു കൊഴുത്ത ഒരു ചരക്കാണ്. ഏത് പൊങ്ങാത്തവന്റെയും അണ്ടി എഴുന്നേറ്റനിന്നു സല്യൂട്ട് അടിക്കും. വല്യമ്മച്ചി നടക്കുന്നത് കണ്ടാൽ താറാവ് നടക്കുംപോലെ ആണ്. ആ തടിച്ചു കൊഴുത്ത കുണ്ടിയും കുലുക്കി നടക്കുന്നത് നോക്കി ബാക്കിയുള്ളവന്റെ കുണ്ണ ഇപ്പോ ട്രൗസറും കുത്തിപ്പൊളിച്ച് പുറത്തുവരും. ഈ പണ്ടാരത്തള്ള എങ്ങോട്ടായി ഈ പോകുന്ന കുറെ നേരമായി ഇരുട്ടത്ത് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്...... മൈര് എനിക്ക് ആണേൽ മുള്ളൻ മുട്ടിട്ടും വയ്യ..... ഇതിനോട് ആണെങ്കിൽ ഒന്ന് ചോദിക്കാനും പറ്റില്ല ഒടുക്കത്തെ ദേഷ്യക്കാരിയാ ചാച്ചൻ വരെ വാ തുറാക്കില്ല.

ഞാൻ: വല്യമ്മച്ചി ഇവിടെ വല്ലോടുത്തും നിന്ന് അങ്ങ് മുള്ളിയ പോരെ അങ്ങോട്ടൊക്കെ കാടാണ്. വല്യമ്മച്ചി: ദേ കൊറച്ചൂടെ മുന്നോട്ട് പോയാൽ അവിടെ ഒഴിക്കടാ ഇങ്ങനെ ഒരു പേടിത്തൊണ്ടൻ നിന്നെ ആണോ ഞാൻ ഉശിരുള്ള ആണ്കുട്ടി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു വീമ്പു പറഞ്ഞത്. ഞാൻ: എനിക്ക് പേടി ഒന്നുല്ല വെറുതെ ഈ ഇരുട്ടത് അവിടെ വരെ ഓക്കേ പോയി മുള്ളണോന്ന് കരുതി ചോദിച്ചതാണ്...?

വല്യമ്മച്ചി: എടാ ചെക്കാ നിനക്കു നിന്റെ പറി എടുത്ത് വെളിയിലിട്ടൊണ്ട് മുള്ളാം ഞങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾക് അങ്ങനെ പറ്റുവോ? അവസാനം ഒരു പകുതി പൊളിഞ്ഞ ഒരു ഷെഡിന്റെ സൈഡിൽ നിന്ന് പെട്ടന്ന് എന്ന് അത്ഭുതപെടുത്തികൊണ്ട് വല്യമ്മച്ചി ഇട്ടിരുന്ന നൈറ്റി മുഴുവനായും അരഭാഗം വരെ പൊക്കി പിടിച്ച്.

വല്യമ്മച്ചി: എടാ നിന്റെ ഫോണേല്