Chapter Title : എന്റെ കഴപ്പി വല്യമ്മച്ചി പാർട്ട് 02 [Mr360°]
നീ ഡാമ പൊട്ടിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും നിന്റെ കൊടിമരം താഴ്ന്നില്ല...! "അമ്പലം ചെറുതും പ്രതിഷ്ഠ വലുതും. "
ഷൈലജഅമ്മായി: എന്റെ തടിയെ നിന്റെ പോലത്തെ ചള്ള് തടി അല്ല. മണ്ണിൽ പണിയെടുത്ത് നല്ല ഉറച്ച ശരീരമാണ്. കേട്ടോടാ കൊച്ചുകുണ്ണച്ചാരെ. അല്ല നേരത്തെ നീ എന്നാ പറഞ്ഞെ മതിവരുവോളം വരെ പറഞ്ഞു നീ അവസാനിപ്പിച്ചല്ലോ ബാക്കിയില്ലേ...! അവൻ മൊട്ടന് വിരിഞ്ഞിട്ടില്ല അപ്പോഴേക്കും അവന്റെ വായിന്ന് വരുന്നത് കേട്ടില്ലേ.!!! നിന്റെ അപ്പനും അമ്മയും വരട്ടെ വൈകുന്നേരം അവരോട് ചോദിക്കാണം ഇതൊക്കെയാണോ പിള്ളേരെ പഠിപ്പിക്കുന്നന്ന്.
( ദൈവമേ കളി കാര്യമായോ എന്ന് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പേടിച്ചു. )
ഞാൻ: അമ്മായി ചതിക്കല്ലേ..!! അമ്മയി ഫ്രീ ആയിട്ട് ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിപ്പോ ഞാനും അങ്ങനെ സംസാരിച്ചു പോയത് സോറി. (അമ്മായി പെട്ടെന്ന് പൊട്ടി ചിരിച്ചിട്ട്, ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാടാ... അയ്യേ നീയൊക്കെ ഇത്രയേ ഉള്ളൂ. തടിം വണ്ണം മാത്രമേ ഉള്ളല്ലേ! പേടിത്തൊണ്ടൻ. ഷൈലജഅമ്മായി: ദേ നോക്കിയേ എന്റെ കരയിലേക്ക് ചൂണ്ടിയിട്ട്. ഇത്രയും നേരം അവന്റെ ബർമുഡ കുത്തിപ്പൊളിച്ച് വരാൻ നോക്കിയവനാ അവന്റെ കാറ്റു പോയി എന്നാ തോന്നുന്നേ.
( ഇതുപറഞ്ഞ് അമ്മായി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു) ഞാൻ: അത് പിന്നെ അമ്മായി പേടിപ്പിച്ച പിന്നെ ഞാനെന്നാ ചെയ്യാനാ?
ഷൈലജഅമ്മായി: എനിക്ക് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നതൊക്കെ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്. ഒരു സുഖം സങ്കടവും ഇല്ലാത്ത ജീവിതമല്ലേ. അതില് ഇതൊക്കെ ഒരു രസമല്ലേ!! ഒരു കാര്യം നമ്മൾ മാത്രം ഉള്ളപ്പോൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ സംസാരം പാടുള്ളൂ.
ഞാൻ: അപ്പൊ ലൈസൻസ് കിട്ടി!! ഷൈലജഅമ്മായി: എന്തിന് ഇങ്ങനെ ഇങ്ങനെ പോയതുപോലെ കിടക്കാനോ.? ഞാൻ: ഒരു
💬 Comments
View all comments