Chapter Title : എന്റെ കഴപ്പി വല്യമ്മച്ചി പാർട്ട്‌ 02 [Mr360°]

അതിയാൻ എഴുന്നേറ്റു കാണും. പിന്നെ ഇനി പതുക്കെ സംസാരിക്കണം അയാൾ വല്ലതും കേട്ടാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.

ഞാൻ: അല്ല ഇപ്പോൾ എന്താ ഒരു മാറ്റം?

ഷൈലജഅമ്മായി: എന്നത് എന്നാ മാറ്റം.

ഞാൻ: നേരത്തെ പറഞ്ഞത് വീട്ടിൽ കയറിക്കഴിഞ്ഞാൽ അങ്ങനെയുള്ള സംസാരം വേണ്ടന്ന് ഇപ്പോൾ പറയുന്നു പതിയെ പറഞ്ഞാൽ മതിയെന്ന് മതിയെന്ന്.

ഷൈലജഅമ്മായി: ഈ കഴുവേറി എന്നെക്കൊണ്ട് തെറി പറയിപ്പിച്ച് അടങ്ങും. വേഗം ആസിറ്റോട്ടിൽ പോയി നോക്കിയേ പുള്ളി അവിടെ കിടക്കുന്നുണ്ടോ. ( ഞാൻ ഉമറാത്ത് ചെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ആട് കിടന്നെടുത്ത് പൂട പോലുമില്ല. പുള്ളിക്കാരന്റെ ബൈക്കും കാണുന്നില്ല. ഞാൻ തിരിച്ചു അടുക്കളയിൽ തിരിച്ചു കേറുമ്പോൾ അമ്മായി എന്തോ പണിയിലാണ്. ഷെൽഫിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലെ തട്ടിലിരിക്കുന്ന എന്തോ സാധനം എടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. തടിയും വണ്ണവും ഉണ്ടെന്നല്ലാതെ പൊക്കമില്ല പുള്ളിക്കാരിക്ക്. ശരിക്കും ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയാന. ഞാൻ: എന്താ എടുക്കണ്ടേ? ഞാൻ എടുത്തു തരാം മാറി നിക്ക്.

ഷൈലജഅമ്മായി: അത് നിനക്ക് നോക്കിയാൽ അറിയില്ല. അരി പൊടിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ അരിപ്പയാണ്. അത് മൂന്നാല് തരമുണ്ട് അതിന് എനിക്ക് വേണ്ടതാണ് എടുക്കേണ്ടത്.

ഞാൻ: അമ്മായി ഇവിടെനിന്നും നോക്കിയിട്ട് അത് കാണുന്ന പോലുമില്ല പിന്നെ എങ്ങനെ എടുക്കാനാ. എന്താണൊരു വഴി. അമ്മായി തന്നെ എടുത്താൽ ഏത് ശരിയാകത്തുള്ളൂ അമ്മയ്ക്ക് അത് കാണുകയും വേണം.

ഷൈലജഅമ്മായി: അതിന് വഴിയൊക്കെ ഉണ്ട്.

ഞാൻ: എന്തു വഴി?

ഷൈലജഅമ്മായി: അതിയാൻ അവിടെ കിടപ്പുണ്ടോ? അതോ പോയോ?

ഞാൻ: അവിടെ ചേട്ടനുമില്ല ബൈക്കും ഇല്ല.

ഷൈലജഅമ്മായി: കള്ളുകുടിക്കാൻ ഓടിയതായിരിക്കും. അതങ്ങനെ ഒരു മൈരൻ. നീ എവിടെ നിക്ക് ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം. ( അതും പറഞ്ഞു അമ്മായി ഉമ്മറത്തേക്ക് പോയി. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അമ്മായി ഉമ്മറത്തെ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്നു. വാതിലിനോട് ചേർന്നുള്ള ജനലിലൂടെ കർട്ടൻ മാറ്റി പുറത്തേക്ക് ഒന്നൂടെ നോക്കിയിട്ട്. അമ്മായി തിരിച്ചടയ്ക്കയിലേക്ക് വന്നു.

ഞാൻ: ഇത് എന്നാത്തിനാ ഈ സാധനം എടുക്കാൻ മുൻവശത്തെ വാതില് അടച്ചിട്ട് വന്നേക്കുന്നു. ബോധമൊക്കെ പോയോ?

ഷൈലജഅമ്മായി: എടാ മൈരേ ബോധമുള്ളതുകൊണ്ട് വാതിൽ അടച്ചിട്ട് വന്നത്.

ഞാൻ: അതെന്നാ അങ്ങനെ?

(അതിനുള്ള ഉത്തരം എനിക്ക്