Chapter Title : എന്റെ കഴപ്പി വല്യമ്മച്ചി പാർട്ട്‌ 04 [Mr360°]

താത്താന്റെ ഫോൺ വാങ്ങി എന്റെ നമ്പറിലേക്ക് മിസ്സ്‌ കാൾ അടിച്ചു. രാത്രി വിളികാം.

നൂറുതാത്ത: ശരിയാ മോനെ, അവളെ എന്നെ കൊണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു വിട്ടതാണ്. ഇനി നേരം വൈകിയാൽ അവൾക്ക് വല്ല സംശയവും ഉണ്ടാക്കും?

ഞാൻ: എന്നാപ്പിന്നെ ഇന്ന് തൽക്കാലം വിരൽ കൊണ്ട് സമാധാനിക്ക്.

നൂറുതാത്ത: അതല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ!!
നാളെത്തന്നെ ഇയാളെ പണിക്ക് പറഞ്ഞു കൂടാനുള്ള വഴി എനിക്കറിയാം. നാളെത്തന്നെ ഈ കാളകുട്ടനെ ഞാനെന്റെ കാലിന്റെഇടയിൽ എത്തിക്കും. ഇവരെ ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ പൂറ് തരിക്കാണ്. സമയം കളയണ്ട വേഗം വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ.

ഞാൻ: എന്നാൽ ശരി എന്ന് പറഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങി നേരെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു.

വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ഉമ്മറത്തെ വാതിൽ പകുതി ചാരി കിടപ്പുണ്ട്. അമ്മച്ചിയെ കാണാമല്ലോ എന്ന് കരുതി അടുക്കളയിൽ ചെന്നപ്പോൾ അമ്മച്ചി അവിടെയില്ല. അടുക്കള വാതിൽ തുറന്നു നോക്കിയിട്ടും അവിടുന്ന് പുള്ളിക്കാരിയെ കാണുന്നില്ല പിന്നെ ഇതെവിടെ പോയി എന്നു കരുതി അപ്പച്ചൻ അമ്മച്ചിയും കിടക്കുന്ന ബെഡ്റൂമിൽ പോയിനോക്കി. ബെഡ്റൂമിന്റെ വാതിൽ അടച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ലോക്കഡ് അല്ല തുറക്കാൻ കഴിയും. ഡോറിന്റെ ഹാൻഡിൽ പിടിച്ചു തീർന്നു തിരിച്ച് വാതിൽ അകത്തേക്ക് പതുക്കെ തുറന്നു. ബെഡ്റൂമിലെ ലൈറ്റ് ഒക്കെ ഓഫ് ആണ്. അമ്മച്ചി എന്നെ കാണാതെ നേരത്തെ കിടന്നു എന്ന് കരുതി നോക്കിയപ്പോൾ ബെഡിൽ അമ്മച്ചിയില്ല.
ശെടാ..... ഈ അമ്മച്ചി ഇത് എവിടെ പണ്ടാരം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു. റൂമിന് പുറത്തിറങ്ങി വാതിൽ ചാരിടുന്നതിനു മുൻപേ ബെഡ്റൂമിലെ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു. റൂമിൽ ഇരുട്ടായപ്പോഴാണ് ബെഡ് റൂമിനുള്ളിലെ അറ്റാച്ച്ഡ് ബാത്റൂമിനുള്ളിൽ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തിട്ടില്ല.
( ശെടാ ഈ തള്ള് വീട്ടിലെ എല്ലാ മുറിയിലും ലൈറ്റും ഓണാക്കി ഇട്ടേച്ചു. ഈ രാത്രി പണ്ടാരമടങ്ങാൻ പോയേക്കുവാ മൈര്...... ഇങ്ങനെയൊക്കെ മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ബാത്റൂമിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആക്കാൻ വേണ്ടി ബാത്റൂമിന്റെ സൈഡിലെ ചുമരിലാണ് അതിന്റെ സ്വിച്ച്. ന്ന് നൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി സ്വിച്ചിൽ കൈവച്ചപ്പോഴാണ്.
ബാത്റൂമിനുള്ളിൽ എന്തും ചെറുതായി എന്തോ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു...!!

കുറച്ചുനേരം അവിടെത്തന്നെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ നിന്നപ്പോൾ വീണ്ടും ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ട്.