Chapter Title : എൻ്റെ കിളിക്കൂട് 6 [Dasan]

ചേരില്ല........ അത്രയ്ക്കും നികൃഷ്ടനാണ് ഞാൻ. നേരം വെളുക്കുമ്പോഴേക്കും എന്തെങ്കിലും ഒരു വഴി കണ്ടെത്തണം. എൻറെ മനസ്സ് ദുഷ്ട മനസ്സാണ്. ആ മനസ്സ് വെച്ചുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും ആ പെൺകുട്ടിയോട് സ്നേഹം കാണിക്കാൻ പറ്റില്ല............

ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആലോചിച്ച് എപ്പോഴോ ഉറങ്ങി. തമിഴ് സിനിമയിൽ ഒക്കെ കാണുന്ന പോലുള്ള വലിയൊരു പൂമാല, എൻറെ മുകളിൽ പതിയുന്നത് പോലെ തോന്നിയപ്പോഴാണ് ഉണരുന്നത്. കണ്ണു തുറയുന്നില്ല വൈകി ആണല്ലോ ഉറങ്ങിയത്. ബലപ്പെട്ട് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ എൻറെ മുകളിൽ നഗ്നയായി കിളി കിടക്കുന്നു. കരയുന്നുണ്ട് വിതുമ്പി വിതുമ്പി കരയുന്നു.
ഞാൻ:- എന്തിനാണ് കരയുന്നത്?

കിളി മിണ്ടുന്നില്ല കരച്ചിലിന് ശക്തി കൂടി. ഞാൻ കിളിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പുറകിൽ തടവി.
ഞാൻ:- എന്തിനാണ് കരയുന്നത്?

കിളി :- ഇപ്പോഴും ഒരു അകൽച്ച കാണിക്കുന്നുണ്ട്. എന്തിനാണ് ഏട്ടാ..... ഞാൻ എപ്പോഴും എൻറെ ഏട്ടൻ്റേതായിരിക്കും....... നമ്മൾ സമപ്രായക്കാരായിട്ടും ഞാൻ, ഏട്ടാ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. എനിക്ക് ഈ കൈകളിൽ സുരക്ഷിതത്വം വരുത്തുവാനാണ്. എന്നിട്ടും അന്ന് ബലമായി പ്രാപിച്ചപ്പോൾ വിളിച്ചതൊ എന്തെങ്കിലുമൊ ഒന്നും എൻറെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് ഇതുവരെ വിളിച്ചിട്ടില്ല. എന്നെ ഇപ്പോഴും ഏത് രീതിയിലാണ് കാണുന്നത് എന്നുപോലും തീരുമാനമായില്ല എന്നല്ലേ അതിനർത്ഥം.

അതു കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി ശരിയാണല്ലോ. ഇത്രയും നേരം ഞാൻ സംസാരിച്ചിട്ടും കിളിയേ, ഒന്നും അഭിസംബോധന ചെയ്തിട്ടില്ല. അതെ, അതു തന്നെയാണ് പ്രശ്നം. ഞാനിപ്പോഴും കിളിയെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നത് വെറും പുറംപൂച്ച് ആണ് എന്നുള്ളതിന് വ്യക്തമായ തെളിവാണ്, ഞാനിതുവരെ അഭിസംബോധന ചെയ്യാത്തത്. അപ്പോൾ ഞാൻ നേരത്തെ ചിന്തിച്ചത് ഒക്കെ തന്നെയാണോ എൻറെ മനസ്സിൽ ഉള്ളത്. ഞാൻ ഈ പാവത്തിന് എന്തു പറഞ്ഞാണ് സമാധാനിപ്പിക്കുക. ഈ അഭിസംബോധന ചെയ്യുക എന്നുള്ളത് മനസ്സിൽ നിന്നും സ്വാഭാവികമായി വരുന്ന ഒരു പദമാണ്. അത് ഇതുവരെ എൻറെ വായിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു വരാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? എനിക്ക് ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. ഞാൻ ഒരു തികഞ്ഞ കള്ളനാണ്.

മുതലെടുപ്പിനു മാത്രം സ്നേഹം നടിക്കുന്ന വെറും ചെറ്റ. അപ്പോഴും കിളി എൻറെ മുകളിൽ കിടന്നു കരയുകയാണ്. എൻറെ നെഞ്ചിൽ ചുടുകണ്ണീർ വീണ് കുതിർന്നു. കിളിയുടെ കരച്ചിൽ എന്നെ