Chapter Title : എന്റെ മാവും പൂക്കുമ്പോൾ 16 [R K]

ഞാനില്ലേ...

ഞാൻ : നീ വെറുതെ ധൃതി പിടിക്കേണ്ട ഞാൻ വിളിക്കാം, ഇല്ലേ ആന്റി

ബീന : ആ അതുതന്നെ

രതീഷ് : എന്നാ അതുമതി, പിന്നെ ചേച്ചി തടിയൊക്കെ കുറക്കാൻ നോക്കട്ടാ, കൈയിൽ ഒന്നും ഒതുങ്ങുന്നില്ല

അതുകേട്ട് ചിരിവന്ന എന്നെയും സീനത്തിനേയും കണ്ട്

ബീന : എന്നാ നീ പോയി തടിയില്ലാത്തവരെ കണ്ടുപിടിക്ക്

രതീഷ് : ഇത്ത അടുത്തുണ്ടല്ലോ അതുമതി

ബീന : ആ നിന്റെ കാര്യത്തിൽ തീരുമാനമായി മോളെ

ഞാൻ : വെറുതെ ഇത്തയെ പേടിപ്പിക്കല്ലേ ആന്റി

എന്ന് പറഞ്ഞ് കാറ്‌ രതീഷിന്റെ വീടിന് മുന്നിൽ നിർത്തി, കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി

രതീഷ് : നാളെ ലീവ് എടുക്കണോ?

ഞാൻ : ഒന്ന് പോടാ

രതീഷ് : എന്നാ ശരി, നിങ്ങള് വിട്ടോ

ഞാൻ : ഓക്കേടാ..

കാറ്‌ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയതും

ഞാൻ : ആന്റി എങ്ങനുണ്ട് അവൻ?

ബീന : എന്റെ കർത്താവെ ഒരു രക്ഷയും ഇല്ലാത്ത ചെക്കൻ

ഞാൻ : പൊളിച്ചോ അപ്പൊ?

ബീന : പൊളിച്ചോന്ന, സ്വർഗ്ഗവും നരകവുമൊക്കെ ഒരുമിച്ചു കണ്ടു

ചിരിച്ചു കൊണ്ട്

ഞാൻ : ഇത്ത ഒരു കൈ നോക്കുന്നുണ്ടോ?

ബീന : എന്നാ ഇവള് തീർന്ന്

സീനത്ത് : അത്രയും പ്രശ്നമാണോ ചേച്ചി?

ബീന : പ്രശ്നമൊന്നുമല്ലടി ഒരുമാതിരി ചക്കക്കൂട്ടാൻ കിട്ടിയ പിള്ളേരെ പോലെ, അവൻ എന്താ ചെയ്യുന്നെന്ന് അവന് തന്നെ അറിയില്ല

ഞാൻ : പാവം, വേറെയെങ്ങും കിട്ടാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ ആന്റി

ബീന : അപ്പൊ വാസന്തിയോ, അവളെ കിട്ടുന്നില്ലേ?

സീനത്ത് : ഏത് അയ്യപ്പന്റെ ഭാര്യയോ?

ബീന : ആ അതു തന്നെ

സീനത്ത് : ഓഹോ...

ഞാൻ : വേറെയാരോടും പോയിനി പറയാൻ നിക്കല്ലേ ഇത്ത

സീനത്ത് : ഏയ്‌...

സീനത്തിന്റെ വീടിന് മുന്നിൽ കാറ്‌ നിർത്തി

ഞാൻ : ഇത്ത നാളെ എങ്ങനെയാ?

സീനത്ത് : ഞാൻ പറയാം

ഞാൻ : മം..

കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി

സീനത്ത് : ചേച്ചി ഞാൻ വിളിക്കാം

ബീന : ശരിയെന്ന

അവിടെനിന്നും നേരെ