Chapter Title : എന്റെ മാവും പൂക്കുമ്പോൾ 22 [R K]

പോയ്‌ പറയാൻ പോണില്ല

ഗായത്രിയെ കള്ളനോട്ടം നോക്കി

അഭിരാമി : എന്ത് പറയാൻ?

പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്

ഗായത്രി : അല്ല നിനക്കവിടെ ഇങ്ങനെയൊരു സ്റ്റെപ്പിനിയുള്ള കാര്യം

അഭിരാമി : ഡി ചതിക്കല്ലേ പെണ്ണേ

ഗായത്രി : അങ്ങനെ വഴിക്ക് വാ.. അപ്പൊ ഡിങ്കോൾഫിയുണ്ട്

ചമ്മിയ ചിരിയിൽ

അഭിരാമി : ചെറുതായിട്ട്

ഗായത്രി : ഹമ്...അവനെ കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം,

ആളൊരു കില്ലാടിയാണെന്ന്

അഭിരാമി : അത് നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം

ഗായത്രി : നമ്മളിതൊക്കെ ബാംഗ്ലൂരിൽ എത്ര കണ്ടതാണ് മോളെ...

അഭിരാമി : ഓഹോ

ഗായത്രി : അവന്റെ അധികാരതോടെയുള്ള സംസാരവും ഹസ്ബൻഡ് കൂടെയുണ്ടോന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംഷയും കണ്ടാൽ മനസ്സിലാവില്ലേ

അഭിരാമി : മം.. വേറെയാരോടും ഇനി എഴുന്നുള്ളിക്കാൻ നിക്കണ്ടാ

ഗായത്രി : അല്ല എത്ര തവണ വിളിച്ചു കേറ്റി

നാണത്തോടെ

അഭിരാമി : ച്ചീ ഒന്ന് പോയേടി

ഗായത്രി : ആ ഒന്ന് പറയടി

ഗുരുവായൂരിൽ വെച്ച് നടന്ന കാര്യം പറയാതെ, പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്

അഭിരാമി : ഒരു തവണ

ഗായത്രി : അയ്യേ... ഇതുപോലൊരു ഐറ്റത്തിനെ കിട്ടിയിട്ട് ആകെ ഒരു തവണ വിളിച്ചുള്ളൂ, ഞാനെങ്ങാനും ആവണം

ചിരിച്ചു കൊണ്ട്

അഭിരാമി : ഒരു തവണ വിളിച്ചതിന്റെ ക്ഷീണം ഇതുവരെ മാറിയിട്ടില്ല പൊന്നുമോളെ

കേൾക്കാനുള്ള കൊതിയിൽ ആകാംഷയോടെ

ഗായത്രി : ചെക്കൻ നല്ല പൊളിയാണോ ..?

പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്

അഭിരാമി : പൊളിച്ചടുക്കി അവൻ

ഗായത്രി : ഓഹ് മിസ്സാക്കിയാലോ

അഭിരാമി : എന്ത്?

ഗായത്രി : അല്ല അവനെ ഒന്ന് നന്നായിട്ട് പരിചയപ്പെടണമായിരുന്നല്ലോന്ന്

അഭിരാമി : ഹമ്.. നിനക്ക് ബാംഗ്ലൂര് ഇത് തന്നെയായിരുന്നു പരിപാടി

ചിരിച്ചു കൊണ്ട്

ഗായത്രി : ഒരു ടൈം പാസ്സൊക്കെ വേണ്ടേ

അഭിരാമി : മം...

ഗായത്രി : എവിടെവെച്ചായിരുന്നു?

അഭിരാമി : എന്ത്?

ഗായത്രി : അവനുമായിട്ട്?

അഭിരാമി : ഓ അത്, വീട്ടിൽ വെച്ച്

ഗായത്രി : ഏ... വീട്ടിൽ വെച്ചോ? അപ്പൊ ഹസ്സ്?

അഭിരാമി : പുള്ളി ഇടക്ക് മീറ്റിങ്ങിനൊക്കെ പോവാറില്ലേടി, അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം യാദൃശ്ചികമായി കണ്ടതാണ്