Chapter Title : എന്റെ മാവും പൂക്കുമ്പോൾ 25 [R K]

ഓഹ് ഒന്ന് പതുക്കെ അജു, ഞാനിപ്പോ വീണാനേ...

വയറിൽ ചുറ്റിയ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ ബൈക്ക് ഓടിക്കും നേരം ചെറിയ സങ്കടത്തോടെ

മയൂഷ : എന്തെങ്കിലും പറയ് അജു, എന്നോട് എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ദേഷ്യം കാണിക്കുന്നേ?

എന്റെ നിശബ്ദത കണ്ട്

മയൂഷ : അന്ന് ആ കൊച്ച് വിളിച്ചിട്ടാ ഞാൻ കൂടെപ്പോയത് അല്ലാതെ അജു വിചാരിക്കുന്നത് പോലെയല്ലാ, പിന്നെ ആരോടും പറയരുതെന്ന് അവള് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാ ഞാൻ അജുനോട്‌ കള്ളം പറഞ്ഞത്

എന്റെ മറുപടിയൊന്നും വരാത്തത് കൊണ്ട്

മയൂഷ : ഇത് പറയാൻ ഞാൻ എത്ര തവണ വിളിച്ചു എത്ര മെസ്സേജ് അയച്ചു അതെങ്ങനെയാ എന്നെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്ത് വെച്ചേക്കുവല്ലേ, അജുവിന്റെ ദേഷ്യം മാറാൻ ഞാൻ ഇനി എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്

കോളേജിന്റെ അടുത്തുള്ള ബസ്സ്‌ സ്റ്റോപ്പിന് മുന്നിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി

ഞാൻ : ഇറങ്ങ്

മയൂഷ : എന്താ..?

ആളുകൾ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി, ദേഷ്യത്തിൽ

ഞാൻ : ഇറങ്ങാൻ...

ചുറ്റും നോക്കി

മയൂഷ : അജു ഞാൻ....

ഞാൻ : സീനുണ്ടാക്കാതെ ബൈക്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങടി മൈരേ...

എന്റെ ദേഷ്യം കണ്ട് ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വിതുമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്ന മയൂഷയെ തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ ഞാൻ വേഗം ബൈക്കും ഓടിച്ച് പോയി " സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവള് അന്ന് പറഞ്ഞ ആ ഒറ്റ കാര്യമാണ് എന്റെ മനസ്സിനെ വേദനപ്പിച്ചത് അതിനൊരു വ്യക്തത കിട്ടാതെ ആ വേദന ഇനി മായാൻ പോണില്ല " ആ ഡയലോഗ് ഓർമ്മയുള്ളവർ ഒന്ന് കമന്റ്‌ ഇട്ടേക്ക്.

ബസ്സ്‌ സ്റ്റാൻഡ് കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് ബൈക്ക് ഓടിച്ചു പോവുന്നേരം ക്രീം കളർ ബ്ലൗസും കോഫീ കളർ സാരിയുമുടുത്ത് ഹാൻഡ് ബാഗും തോളിലിട്ട് നടന്നു പോവുന്ന രഞ്ജിനിയെ കണ്ട് ബൈക്ക് മുന്നിൽ വട്ടം നിർത്തി

ഞാൻ : എങ്ങോട്ടാ ഈ കുണുങ്ങി കുണുങ്ങി പോവുന്നേ?

ബൈക്ക് പെട്ടെന്ന് വട്ടം നിന്നത് കണ്ട് പേടിച്ച് പുറകോട്ട് നീങ്ങി എന്നെക്കണ്ട ചമ്മലിലും നാണത്തിലും

രഞ്ജിനി : ആ അജുവോ...

ഞാൻ : ശനിയാഴ്ച പോയിട്ട് പിന്നെ