Chapter Title : എന്റെ മാവും പൂക്കുമ്പോൾ 25 [R K]

ഉണ്ട്, അത് സാരമില്ല ഒന്ന് ഉപയോഗിച്ച് വരുമ്പോഴേക്കും ശരിയാവും

ചിരിച്ചു കൊണ്ട്

സൽമ : അങ്കിള് നല്ല കറവക്കാരനല്ലേ അതാവും

സൽമയുടെ കൈയിൽ അടിച്ച്, ചിരിച്ചു കൊണ്ട്

സൗമ്യ : പതിയെ പറയടി

സൽമ : ഓ പിന്നെ അവൻ കേട്ടാൽ ഒന്നുമില്ല, ഇതൊന്നും അവന് പുത്തരിയല്ല

എന്നെ നോക്കി

സൗമ്യ : അർജുൻ ഉള്ളത് മമ്മി കണ്ടില്ല

പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്

ഞാൻ : എനിക്കും തോന്നി

അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം അവിടെ സംസാരിച്ചിരുന്ന് ഞായറാഴ്ച രാവിലെ ടൂറ് പോവുന്ന കാര്യമൊക്കെ പറഞ്ഞ് സെറ്റാക്കി ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി, കടയിൽ എത്തി അകത്ത് കയറി സൽമ അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോയതും

ഞാൻ : ആന്റി ആ ചേച്ചി പോയോ?

റംലത്ത് : ആ പോയല്ലോ അജു, കുറച്ചു നേരമായി

ഞാൻ : മം

റംലത്ത് : ഇക്ക ഈ വഴി വന്നിരുന്നേ അപ്പൊ ബസ്സ്‌ സ്റ്റാൻഡിൽ കൊണ്ടുവിടാന്ന് പറഞ്ഞു

ഞാൻ : ഓ... അത് നന്നായി

എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ബാഗ് എടുത്ത്

ഞാൻ : ഞാൻ എന്നാ ഇറങ്ങട്ടെ

മുറിയിൽ നിന്നും വന്ന്

സൽമ : കഴിച്ചിട്ട് പോവാടാ

ഞാൻ : ഏയ്‌ ഇല്ലടി, വീട്ടീന്ന് രാവിലെ ഇറങ്ങിയതാ അമ്മ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടാവും

സൽമ : എന്നാ വിട്ടോ, പോവുന്ന കാര്യം മറക്കണ്ട

ഞാൻ : ആ ശരിയടി

എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ബൈക്കും എടുത്ത് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് വന്ന് സിറ്റൗട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന അച്ഛനെ നോക്കി അകത്ത് കയറി മുറിയിലേക്ക് പോവുന്നേരം ഹാളിൽ ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന

രഞ്ജിനി : ചേച്ചി അജു വന്നട്ടോ...

ബസ്സ്‌ സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് പോയ ആള് ഇവിടിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് കണ്ട്, ശബ്ദം താഴ്ത്തി

ഞാൻ : ഇതെങ്ങനെ?

ആ സമയം അമ്മ അങ്ങോട്ട്‌ വന്നതും എന്നെ നോക്കി ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ, പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്

രഞ്ജിനി : ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പഴാണോ വരുന്നത്, സമയം ഒന്നായല്ലോ ചെക്കാ

അമ്മ : മോനിത് എവിടെയായിരുന്നു, വിളിക്കാൻ ഞാൻ ഫോൺ എടുക്കുവായിരുന്നു

രഞ്ജിനിയെ നോക്കി, പുഞ്ചിരിച്ചു