Chapter Title : എന്റെ മാവും പൂക്കുമ്പോൾ 25 [R K]

അയ്യോ അച്ഛനെയല്ല

ശോഭ : ആടാ ഇത് എന്റെ രണ്ടാം കെട്ടിൽ ഉണ്ടായതാണല്ലോ

പറഞ്ഞത് അബദ്ധമായെന്ന് മനസിലായ

സുധി : വാ വേഗം പോവാം...

എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സുധി ഞങ്ങളേയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നേ നടന്നു, വിഷ്ണുവിന്റെ അനിയത്തി വിസ്മയ പതിനേഴ് വയസ്സ് കാണും ഇപ്പൊ ഞാൻ കൊച്ചിലേ കണ്ടതിൽ പിന്നെ ഇപ്പഴാ കാണുന്നേ രവിയുടെ പൂച്ചക്കണ്ണ് തന്നെയാണ് അവൾക്കും വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ തന്നെ വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞ കോലം കണ്ടാൽ കോളനിയിലെ ഒരു കൊച്ചു ഐശ്വര്യറായ് എന്ന് പറയാം " എന്നാലും ഇവനാണോ ആ കൊച്ചിനെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോവുന്നേ, സ്റ്റൂളിട്ട് നിന്ന് താലി കെട്ടോണ്ടി വരോലാ ഇവൻ " എന്നൊക്കെ വിചാരിച്ച് കോളനി മുഴുവൻ കറങ്ങി നടന്ന് ഓരോരുത്തരെ കണ്ട് പരിചയം പുതുക്കി സുധിയുടെ വായ്ത്താളവും കേട്ട് ചായ കുടിയും കഴിഞ്ഞ് നിൽക്കും നേരം ഒരു ഓംനി വാൻ വന്ന് ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിന്നതും

സുധി : ഡാ ഞങ്ങള് പോണ്, പിന്നെ ഇനി വരുമ്പോ നമ്മുടെ രതീഷിനേയും കൂട്ടിക്കോ

എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വിഷ്ണുവിനേയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് സുധി വാനിൽ കയറി പോയതും ഞാൻ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു, ഞാൻ വരുന്നത് കണ്ട് വിസ്മയയുമായി വീടിന് മുന്നിൽ സംസാരിച്ച് നിൽക്കുന്ന

രഞ്ജിനി : അവരെവിടെ അജു?

അവരുടെ അടുത്ത് വന്ന് നിന്ന്

ഞാൻ : ഒരു വാനിൻ കയറിപ്പോയി

രഞ്ജിനി : ഓഹ് ഇനി എന്തിനുള്ള പോക്കാണെന്നാവോ?

എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വൈറ്റ് ബനിയനും ബ്ലാക്ക് പാവാടയും ഇട്ട് നിൽക്കുന്ന വിസ്മയെ നോക്കി

രഞ്ജിനി : വിച്ചു ഇത് അർജുൻ, സുധിയുടെ കൂടെ പഠിച്ച

എന്നെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സുധിയുടെ ഫ്രണ്ടാനുള്ള ഒറ്റ കാരണത്താൽ ഒരു പുച്ഛഭാവം തന്ന്

വിസ്മയ : ആ അറിയാം ചേച്ചി

ഞാൻ : പഠിക്കുവാണോ?

വിസ്മയ : ഓ അതെ

ഒരു ഊഹം വെച്ച്

ഞാൻ : പ്ലസ്‌ ടൂവാണോ?

വിസ്മയ : അല്ല, ടൈപ്പ് ക്ലാസ്സാണ്

രഞ്ജിനി : അർജുൻ ബി. കോമിനല്ലേ പഠിക്കുന്നേ?

ഞാൻ : ആ...ചേച്ചി, ടൈപ്പ്