Chapter Title : എന്റെ മാവും പൂക്കുമ്പോൾ 25 [R K]

: ആ...അതേയാന്റി

സുമംഗലി : മം ഇടക്കിങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങട്ടാ, മോനെയൊക്കെ കാണുന്നതാണ് ഇപ്പൊ മനസ്സിനൊരു സന്തോഷം

ഞാൻ : വരാം ആന്റി, പോട്ടെ ചേച്ചി...

രഞ്ജിനി : മം...

വിസ്മയയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ച് കാണിച്ച് ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ടാക്കി ഞാൻ അവിടെന്ന് സ്ഥലം വിട്ടു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ വന്ന് അച്ഛനേയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെന്ന് ചെക്കപ്പും നടത്തി തിരിച്ചു വന്ന് ഉച്ചയൂണൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് മൊബൈലിൽ കുത്തി മുറിയിൽ കിടക്കും നേരം ജാൻസിയുടെ കോൾ വരുന്നു " ജാൻസിയെ ആരും മറന്നിട്ടില്ലെന്ന് കരുതുന്നു അർജുനെ ആദ്യമായി കളി പഠിപ്പിച്ച കഫെയിലെ ചേച്ചി " കോള് കണ്ടതും എടുക്കണോ വേണ്ടയോ എന്നുള്ള സംശയത്തിൽ നിന്നതും കോള് കട്ടായി " എന്തിനാ എടുക്കുന്നത് ഒന്നും പറയാതെ പോയതല്ലേ പക്ഷെ നിന്റെ ആദ്യത്തെ കളിക്കൂട്ടുകാരിയല്ലേ അതോർക്കണം " എന്നൊക്കെ മനസ്സിൽ വടം വലി നടക്കും നേരം വീണ്ടും കോള് വരാൻ തുടങ്ങി, എന്തെങ്കിലും ആവട്ടേന്ന് കരുതി കോള് എടുത്ത്

ഞാൻ : ഹലോ...

ജാൻസി : ഹലോ അജുവല്ലേ?

അൽപ്പം ഗൗരവത്തിൽ

ഞാൻ : ആണെങ്കിൽ?

ജാൻസി : ഞാൻ ജാൻസിയാണ്

ഞാൻ : ഏത് ജാൻസി?

ജാൻസി : അവിടെ കഫെയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന

ഞാൻ : ഓ..അതായിരുന്നോ

ജാൻസി : മം..

ഞാൻ : എന്താ കാര്യം?

ജാൻസി : എന്നോട് ദേഷ്യമാണല്ലേ?

ഞാൻ : എനിക്ക് എന്തിന് ദേഷ്യം?

ജാൻസി : എനിക്കറിയാം അത് കൊണ്ടല്ലേ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നേ

ഞാൻ : എങ്ങനെ?

പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്

ജാൻസി : ഇങ്ങനെ മസില് പിടിച്ച്

ഒന്ന് ചമ്മിക്കൊണ്ട് ഗൗരവം വിട്ട്

ഞാൻ : വിളിച്ച കാര്യം പറയ്? എനിക്ക് വേറെ പണിയുണ്ട്

ജാൻസി : അടുത്ത മാസം എന്റെ മാരേജാണ് അത് പറയാനാ വിളിച്ചത്

ഞാൻ : ഓ...അതാണോ എന്നാ പറഞ്ഞില്ലേ ശരിയെന്ന

എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ കോള് കട്ട് ചെയ്യാൻ പോയതും

ജാൻസി : അയ്യോ വെക്കല്ലേ അജു

ഞാൻ : ഇനി എന്താണ്?

ജാൻസി