Chapter Title : എന്റെ മാവും പൂക്കുമ്പോൾ 25 [R K]

: ഏയ്‌.. ഇതിന്റെ മണം തന്നെ ഇഷ്ട്ടമല്ല

ഭാസ്ക്കരൻ : ആ പിള്ളേരായാൽ ഇങ്ങനെ വേണം എന്നാ കഴിക്കാൻ നോക്ക്

എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഭാസ്ക്കരൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ട്

ഞാൻ : ചേട്ടനിപ്പോ ഇവിടെ വന്നിട്ട് നാപ്പത്തഞ്ച് കൊല്ലമായല്ലേ?

ഭാസ്ക്കരൻ : മം...മടുത്തു തുടങ്ങി

ഞാൻ : അതെന്താ?

ഭാസ്ക്കരൻ : എന്റെ വേണു സാറ് ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോഴുള്ള വിലയൊന്നും എനിക്കിപ്പൊവിടെയില്ല

ഞാൻ : ഓ...അതാണോ ആയ കാലത്ത് ഒരു പെണ്ണ് കെട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ വല്ലതും വരുമായിരുന്നോ?

വീണ്ടും ഒരു പെഗ് ഒഴിച്ചടിച്ച്

ഭാസ്ക്കരൻ : എന്തിനാണ് കെട്ടിയിട്ട്?

ചിരിച്ചു കൊണ്ട്

ഞാൻ : മക്കള് നല്ല വില തരുമായിരുന്നില്ലേ

ഭാസ്ക്കരൻ : പിന്നെ...മൈരാണ് ദേ ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നു കുറേയെണ്ണം എന്നിട്ടിപ്പോ എന്താ അവസ്ഥ വീതം വെപ്പിന്റെ കാര്യം വന്നപ്പോ എല്ലാം അടിച്ച് പിരിഞ്ഞില്ലേ

ഞാൻ : ഏ...അതൊക്കെ എപ്പോ നടന്നു?

ഭാസ്ക്കരൻ : എന്റെ വേണു സാറ് മരിച്ചതിന് ശേഷം

" ഓ വെറുതെയല്ല അന്ന് എന്നോട് അത്യാവശ്യമായി തൃശ്ശൂർ പോണമെന്ന് പറഞ്ഞ് മായ വിളിച്ചത് ഇതിനായിരുന്നല്ലേ ഛേ വന്നിരുന്നെങ്കിൽ നേരിട്ട് കാണായിരുന്നു " എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട്

ഞാൻ : അതൊക്കെ പൈസ കൂടുമ്പോഴുള്ള പ്രശ്നങ്ങളല്ലേ ചേട്ടാ നമുക്കൊക്കെ അത് വരോ?

ഭാസ്ക്കരൻ : ആ പൈസ കൂടിയാലും പ്രശ്നമാണ് കുറഞ്ഞാലും പ്രശ്നമാണ് എന്തിനാണ് വെറുതെ ആവിശ്യമില്ലാത്ത ബാധ്യത എടുത്ത് തലയിൽ വെക്കുന്നത്

ഞാൻ : അതും ശരിയാ അല്ല ഇവർക്കെന്താ ശരിക്കും പരിപാടി?

ഭാസ്ക്കരൻ : നീയേ..തൃശ്ശൂരിന്റെ ഈ അറ്റം മുതൽ ആ അറ്റം വരെ ഒന്ന് പോയ്‌ നോക്ക് അപ്പൊ അറിയാം

ഞാൻ : അതിനൊക്കെ ഇനി ഒരുപാട് സമയം പിടിക്കില്ലേ ചേട്ടാ...

ഇടതു കൈ ഉയർത്തി വിരലുകൾ മടക്കി

ഭാസ്ക്കരൻ : സ്വർണ്ണക്കട, തുണിക്കട, ഫർണിച്ചർ ഷോപ്പ്, ഷോപ്പിംഗ് മാള്, മരക്കച്ചവടം ഇനി വിരല് തികയില്ലല്ലോ

ഞാൻ : ദേ ഈ കൈയിൽ ഉണ്ടല്ലോ

ഭാസ്ക്കരൻ : അപ്പൊ എനിക്ക് കഴിക്കണ്ടേ

എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചോറ്