Chapter Title : എന്റെ മാവും പൂക്കുമ്പോൾ 7 [R K]

അശ്വതി : മം..അവൻ പിന്നെ ജയിച്ചു കാണില്ലെന്ന് അറിയാം വേറെ ആരെയെങ്കിലും കാണാറുണ്ടോ ഞാൻ : വേറെ അങ്ങനെ ആരെയും കാണാനിപ്പോ സമയം കിട്ടണ്ടേ അശ്വതി : അതെന്താ നിനക്കിത്ര തിരക്ക് ഷോപ്പിൽ മലമറിക്കുന്ന ജോലിയാണോ ഞാൻ : ഏയ്‌ മലയൊന്നും മറിക്കേണ്ട അശ്വതി : പിന്നെ ഞാൻ : മാനേജർ അല്ലെ അതിന്റെ തിരക്ക് അശ്വതി : ആര് നീയോ..? ഞാൻ : ആ എന്തേയ് കണ്ടാൽ പറയില്ലേ അശ്വതി : ഒട്ടും പറയില്ല ഞാൻ : ഹമ്.. വെറുതെയല്ല മിസ്സിനെ അയ്യാൾ തേച്ചത് അശ്വതി : ഡാ ഡാ ഞാൻ : നമ്മളെയൊന്നും കണ്ണിൽ പിടിക്കില്ലല്ലോ അശ്വതി : ആ കാര്യം ഇനി പറയണ്ടാട്ടോ ഞാൻ : മം.. എന്നാ ഞാൻ പോവാൻ നോക്കട്ടെ

അവിടെ നിന്ന് എഴുനേറ്റ് ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി നടക്കും നേരം

അശ്വതി : നീ എങ്ങനാ ബസ്സിനാ? ഞാൻ : ഞാൻ ബൈക്ക് എടുത്തു അശ്വതി : ആഹാ.. എപ്പോ? ഞാൻ : രണ്ടാഴ്ചയായി, മിസ്സ്‌ വരുന്നുണ്ടോ അശ്വതി : ഇല്ല നീ പൊക്കോ ഞാനും വണ്ടിയെടുത്തിട്ടുണ്ട് ഞാൻ : ബസ്സിൽ കേറാനുള്ള ചമ്മല് കൊണ്ടാവും അശ്വതി : പോടാ പോടാ ഞാൻ : എന്നാ നാളെ കാണാം അശ്വതി : ഓക്കേടാ..

മിസ്സിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് കോളേജിന് പുറത്ത് ചെന്നപ്പോൾ മഞ്ജുവും തട്ടമിട്ട ആ പെണ്ണും അവിടെ നിൽപ്പുണ്ട്

ഞാൻ : നീ പോയില്ലേ? മഞ്ജു : നിന്നെ കാണാൻ നിന്നതാ ഞാൻ : എന്താ കാര്യം? മഞ്ജു : നീയല്ലേ ഷോപ്പിൽ ബില്ലിങ്ങിലേക്ക് ആളെ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞത് ഞാൻ : ആ.. നീ വന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ മഞ്ജു : എനിക്കല്ല ദേ ഈ കൊച്ചിനാണ് ഞാൻ : ഇതാരാ? മഞ്ജു : അപ്പൊ നീ ക്ലാസ്സിൽ കണ്ടില്ലേ ഞാൻ : കണ്ടിരുന്നു മഞ്ജു : ഇത് റസിയ വീട് മലപ്പുറത്താണ്

പ്രായം പതിനെട്ടു കഴിഞ്ഞു കാണും എന്നേലും അൽപ്പം പൊക്കം കുറവാണ് മെലിഞ്ഞ ശരീരമാണെങ്കിലും മുലകൾ ഉരുണ്ട്