Chapter Title : എന്റെ മരുമക്കള്‍ [Master]

തന്നില്ല. അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോള്‍ സമയം പത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആഡംബര വാഹനത്തിന്റെ എസി നല്‍കിയ ശീതളിമയിലും റീമ മുഖം വീര്‍പ്പിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്. അവളുടെ ആ ഭാവം സത്യത്തില്‍ എന്നെ ഏറെ കമ്പിയാക്കി. മുഖം വീര്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്ന പെണ്ണ് എനിക്കെന്നും ഹരമായിരുന്നു. മുഖം വീര്‍പ്പിച്ച് ചുണ്ട് ലേശം തള്ളിയുള്ള അവളുടെ ഇരുപ്പ് എന്റെ അണ്ടി മൂപ്പിച്ചു. “നമുക്ക് ഏജന്‍സികളില്‍ പോകാം. മറ്റെവരെ രാവിലെ കാണേണ്ടതായിരുന്നു” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് ജോലി വേണ്ട. വീട്ടില്‍ പോയാ മതി” റീമ എന്നെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ വണ്ടി സൈഡാക്കി ബ്രേക്കിട്ടു. “പിന്നെന്തിനാ നമ്മളിങ്ങോട്ടു വന്നത്?” കാമത്തോടൊപ്പം എനിക്ക് ദേഷ്യവും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റീമ മിണ്ടിയില്ല. അവള്‍ കീഴ്ചുണ്ട് കൂടുതല്‍ പുറത്തേക്ക് തള്ളി റോഡിലേക്ക് നോക്കി. “എടീ നിന്നോടാ ചോദിച്ചത്” എന്റെ സ്വരം ഉയര്‍ന്നു. റീമ എന്നെ നോക്കി; ദഹിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടം.

“അപ്പച്ചന്‍ ഇത്രയ്ക്ക് മോശക്കാരന്‍ ആണെന്ന് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. നശിപ്പിച്ചില്ലേ എന്നെ” പറഞ്ഞിട്ടവള്‍ തല വെട്ടിച്ചു നോട്ടം മാറ്റി. ഞെട്ടിപ്പോയി ഞാന്‍. ഇപ്പൊ വാദി പ്രതിയായോ ദൈവമേ? “ഞാനെന്ത് ചെയ്തെന്നാ നീ പറേന്നെ” ഞാനറിയാതെ വാക്കുകള്‍ പുറത്തുചാടി. റീമ കിതച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കിയതല്ലാതെ മറുപടി തന്നില്ല. അവളുടെ കോപവും കിതപ്പും ചുണ്ടുകളുടെ ഇനിപ്പും എന്റെ സമനില തെറ്റിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. “എടീ പറയാന്‍” “ഞാന്‍ അപ്പച്ചന്റെ മരുമോള്‍ അല്ലെ? എന്നോട് അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യാന്‍ എങ്ങനെ തോന്നി” അവള്‍ കരയുന്ന ഭാവത്തോടെ കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചു. ഹതുശരി! എന്റെ നെഞ്ചത്തോട്ട് സ്വയം കേറി വന്നിട്ട് ഇപ്പോള്‍ ഞാനായോ കുറ്റക്കാരന്‍? ഞാന്‍ മെല്ലെ വണ്ടി മുന്‍പോട്ടെടുത്തു. നഗരത്തില്‍ നിന്നും തിരക്കൊഴിഞ്ഞ,