Chapter Title : എന്റെ മരുമക്കള്‍ [Master]

രണ്ടും നടന്നു പോകുന്നത് കണ്ടാല്‍ ചന്തികളുടെ കയറിയിറക്ക മത്സരമാണെന്ന് തോന്നിപ്പോകും. റീമയ്ക്ക് കൈകാലുകളില്‍ രോമമുണ്ട്, ഹണിക്കില്ല. റീമയുടെ മുടി ചുരുണ്ട് നീണ്ടിട്ടും, ഹണിയുടേത് കോലന്‍ മുടിയുമാണ്‌. ആരാണ് തമ്മില്‍ സുന്ദരി എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ഒരാള്‍ക്കും ഉത്തരം നല്‍കാന്‍ പറ്റില്ല. രണ്ടും ഊക്കന്‍ ചരക്കുകള്‍തന്നെ. ഛെ, എന്തോന്നാടാ മൈരേ ഇത്? അവര് നിന്റെ മക്കളുടെ ഭാര്യമാരാണ്. സഹായിക്കുന്ന കാര്യം ആലോചിച്ച് ഇപ്പോള്‍ സംഗതി അവരുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രത്തില്‍ എത്തിയത് എന്റെ മനസാക്ഷിക്ക് പിടിച്ചില്ല; അതെന്നെ തെറിപറഞ്ഞതോടെ ഞാന്‍ തിരികെ കസേരയിലേക്ക് ഉപവിഷ്ടനായി. “അവന്മാരെ പറഞ്ഞുവിട്. ഞാനൊന്നു ഗുണദോഷിക്കാം” ഞാന്‍ എന്റെ തീരുമാനം അറിയിച്ചു. “അപ്പച്ചന്‍ കുറെ ഗുണദോഷിച്ചതല്ലേ? എന്നിട്ടെന്തു ഗുണമുണ്ടായി? പ്ലീസ് അപ്പച്ചാ, ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ജോലിയാണ് വേണ്ടത്” ഹണി അവളുടെ ചെഞ്ചുണ്ടുകള്‍ ചലിപ്പിച്ച് അപേക്ഷിച്ചു. “ഈ ജോലിയെന്ന് പറയുന്ന സാധനം കടയില്‍ വാങ്ങാന്‍ കിട്ടില്ല പിള്ളേരെ. ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്‌, നിങ്ങള്‍ ഏതെങ്കിലും സിറ്റിയില്‍ പോയി തിരക്ക്. ഇവിടെ ഈ ഗ്രാമത്തില്‍ എന്ത് ജോലി കിട്ടാനാ” രണ്ടിന്റെയും മുഖങ്ങളില്‍ ഓരോ മിന്നല്‍പ്പിണരുകള്‍ പാഞ്ഞതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഭയങ്കര സന്തോഷം രണ്ടിനും! “സിറ്റിയില്‍ ഞങ്ങളെ ആര് കൊണ്ടുപോകും” റീമ തുടുത്ത മുഖത്തോടെ എന്നെയും പിന്നെ ഹണിയെയും നോക്കി. “അവന്മാരോട് പറ” “നടക്കുന്ന കാര്യം പറ അപ്പച്ചാ” വെറുപ്പോടെ ഹണി മുഖം വെട്ടിച്ചു. “പിന്നിപ്പം ഞാനെന്തോ ചെയ്യാനാ പിള്ളാരെ?” ഞാന്‍ രണ്ടിന്റെയും ചുണ്ടുകളുടെ ഇനിപ്പ് നോക്കി ചോദിച്ചു. രണ്ടും തമ്മില്‍ത്തമ്മില്‍ നോക്കി. ഹണി റീമയെ കണ്ണ് കാണിക്കുന്നു. കള്ളികള്‍ എന്തോ ഗൂഡാലോചനയാണ്. എന്തേലും ആകട്ടെ, എന്റെ തൊലിഞ്ഞ മക്കള് മൂലമല്ലേ?

“അപ്പച്ചന്‍