Chapter Title : എന്റെ മോനു [ഋഷി]

നിന്നും വെള്ളം കിനിഞ്ഞു പരക്കുന്നു... അവിടെ വിരലിട്ടമക്കാൻ ഉള്ളം തുടിച്ചു. തുടകൾ ഞാനടുപ്പിച്ചു തിരുമ്മി. അവൻ്റെ കൈ രണ്ടു തുടകൾക്കിടയിൽ ഞെരുങ്ങി... തുടകൾ അകന്നപ്പോൾ പിന്നെയും ആ ഭ്രാന്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന വിരലുകൾ താഴേക്കിഴയുന്നു. തുടയിടുക്കിൻ്റെ വരമ്പുകളിൽ ആ വിരലുകൾ അന്വേഷിച്ചിറങ്ങിയപ്പോൾ ഞാനവൻ്റെ കൈക്കുപിടിച്ചു. എൻ്റെ തുടയിലള്ളിപ്പിടിച്ച ആ വിരലുകൾ അടർത്തിമാറ്റി ഞാൻ ആ കയ്യിലുമ്മവെച്ചു. മതീടാ കണ്ണാ! ഞാൻ മന്ത്രിച്ചു. പിന്നെ തുണി നേരെയിട്ട് അവനെ വാരിയെടുത്ത് മാറിലേക്കമർത്തി... അവൻ്റെ മുഖം ഞാനുയർത്തി. പിന്നെയും ഞാനൊന്നുമറിഞ്ഞില്ലേ രാമനാരായണാ എന്ന അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലെ ഭാവം!

തെമ്മാടിച്ചെക്കാ! നിൻ്റെ കുറുമ്പിത്തിരി കൂടണൊണ്ട്. ഞാൻ കുനിഞ്ഞവൻ്റെ ചുണ്ടുകളിലുമ്മവെച്ചു. നിനക്കമ്മയുണ്ടെടാ കണ്ണാ! അവൻ മുനങ്ങിക്കൊണ്ടെൻ്റെ മാറിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി... ഞാനിത്തിരി ചാഞ്ഞിരുന്ന് അവൻ്റെ കുണ്ടികളിൽ മെല്ലെ താളം പിടിച്ചു. അവൻ്റെ ശ്വാസം മെല്ലെ താളത്തിലായി... ശരീരം തളർന്നു... ചെക്കനുറങ്ങി!

അവനേയും താങ്ങിപ്പിടിച്ച് ഞാൻ മോളിലേക്കു പോയി. ടീഷർട്ടൂരിമാറ്റി അവനെ മെത്തയിൽ കിടത്തി പുതപ്പിച്ച് ഫാനുമോണാക്കി താഴേക്കു ചെന്നു.

കരിങ്ങാലി വെള്ളം തിളപ്പിച്ചാറിച്ചത് ജഗ്ഗിലൊഴിച്ച് നീണ്ടു നിവർന്നു കിടക്കുന്ന മാഷിൻ്റെ സൈഡിലെ സ്റ്റൂളിൽ വെച്ചു. പതിവുപോലെ! ഇയാൾക്ക് പച്ചവെള്ളം മോന്തിയാപ്പോരേ! അതും കട്ടപ്പാതിരായ്ക്ക്! ചത്തുപോവുമോ!

വശത്തമർന്ന എൻ്റെ നേർക്ക് അശരീരി!

രേവതീ!

ദൈവമേ! സ്ഥിരം പേടിപ്പിക്കലാണ് കണവൻ്റെ ജോലി.

എന്താ? ഞാനരിശമടക്കി പതിവ്രതയായി ചോദിച്ചു.

നീ മധു ഒറങ്ങിയോന്നു നോക്കിയോ?

ഇല്ല മാഷേ. ഞാനും കിടന്നുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു. ഇത്തിരിക്കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പോയി അവൻ്റൊപ്പം കിടക്കാം. മാഷൊറങ്ങിക്കോ.

പറയണ്ട താമസം! കൂർക്കംവലി തുടങ്ങി!

ഞാനുമിത്തിരി മയങ്ങി. ഞെട്ടിയുണർന്നപ്പോൾ മുക്കാൽ മണിക്കൂറു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! മെല്ലെയെണീറ്റു പോയി മുഖവും വായും