എന്‍റെ ഒളി സഞ്ചാരങ്ങൾ - ഭാഗം 01

Ente Oli sancharangal Part 1 bY Yayathi

നീ ഒരു പച്ചക്കരിമ്പാണല്ലോടാ? നിന്നേ ഞാനിന്ന് നക്കി തിന്നൂട്ടോ?

എൻറെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ അഭിനന്ദനമായിരുന്നു അത്. അത് പറയുമ്പൊൾ രവിയണ്ണൻറെ വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ നിറയുന്ന കൊതിയൂടെ പകൽപ്പൂരം എന്നെ കോരിത്തരിപ്പിച്ചു. കാരണം ആദ്യമായാണ് എന്നേ ഒരാൾ അഭിനന്ദിക്കുന്നത്.

അച്ഛനുമമ്മയ്ക്കും സ്കൂളിനുമൊക്കെ ഞാൻ പഠിക്കാത്ത കുരുത്തക്കേടുകാരനായിരുന്നു. പക്ഷേ ചായക്കടക്കാരൻ രവിയണ്ണന് എന്നേ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. സ്കൂൾ വിട്ട് നടന്നു വരുമ്പോളോക്കെ ഒരു മിഠായിയും കവിളിലൊരു ഉമ്മയും എനിയ്ക്കായി രവിയണ്ണൻ കാത്തു വച്ചിരുന്നു.

പതിയെ പതിയെ സ്നേഹ പ്രകടനങ്ങളുടെ തീവ്രത കൂടി വരുമ്പോഴും എനിയ്ക്ക് അതൊരിക്കലും മടുത്തിരുന്നില്ല. പക്ഷേ ആ വാൽസല്യത്തിൻറെ ചൂട് ഞാൻ വളരും തോറു കൂടി വരുന്നത് പതിയേ പതിയേ ഞാനും മനസിലാക്കിത്തുടങ്ങി. പക്ഷേ പുള്ളിയുടെ ചക്കരേ… എന്ന വിളിയിൽ നിറഞ്ഞു നിന്ന മാധുര്യം എനിക്ക് മറ്റാരേക്കാളുമൊക്കേ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

നിർത്താതെ പെയ്യൂന്ന ഒരു മഴക്കാലത്താണ് രവിയേട്ടൻറെ സ്നേഹം എന്നിൽ മഴ പോലെ പെയ്തിറങ്ങിയത്. അന്ന് ഞാൻ ഒൻപതാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുകയാണ്. വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞ് നീണ്ട മൂക്കൂം നീണ്ട വിരലുകളുമൊക്കെയുള്ള ഒരു കിളുന്ത് ചെക്കൻ. നനഞ്ഞ് കുളിച്ച് സ്കൂൾ വിട്ട് തിരിച്ചൂ പോകുകയായിരുന്ന എന്നേ രവിയേട്ടൻ വഴക്കു പറഞ്ഞു വിളിച്ച് കടയിൽ കയറ്റി. പതിയേ തോളിൽ കിടന്ന തോർത്തു മുണ്ടെടുത്ത് തല തുവർത്തി. പിന്നേ എൻറെ ഷർട്ടിൻറെ ബട്ടൻസ് അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാനാദ്യം തടഞ്ഞെങ്കിലും രവിയേട്ടൻ വഴക്കു പറഞ്ഞപ്പൊ അടങ്ങി. അല്ലേലും രവിയേട്ടൻ ചെയ്യുന്നതോന്നും തടുക്കാനെനിക്ക് ആകുമായിരുന്നില്ല.

നനഞ്ഞൊട്ടിയ ഷർട്ട് പതിയേ നഷ്ടമായപ്പോൾ രവിയേട്ടൻ പതിയെ പിന്നിലേക്ക് മാറി നിന്ന് എന്നേ ഒന്നു നോക്കി. ഒൻപതിലാണേലും കണ്ടാൽ അത്രേം തോന്നാത്ത എൻറെ കിളുന്ത് മേനിയിൽ രവിയേട്ടന്റ കണ്ണുകൾ പരതി നടക്കുകയായിരുന്നു. എൻറെ തവിട്ടു മുലക്കണ്ണുകളും കുഴിഞ്ഞ പൊക്കിളും അയാളിൽ വല്ലാത്ത ഒരു കൊതി നിറയ്ക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

അയാളടുത്തേക്കു വന്നപ്പോൾ ആ കൊടും മഴയിലും ഒരു ഇളം ചൂട് എൻറെയുള്ളിൽ രൂപപ്പെടുന്നതായി എനിക്കെ തോന്നി. രവിയേട്ട പതുക്കെ എൻറെ പാൻസിൻറെ ഹൂക്ക്