0%

Chapter Title : എന്റെ ഓർമ്മകൾ [Aman]

Author : Aman Read All Parts 297

എന്റെ ഓർമ്മകൾ

അദ്ധ്യായം 2: ജീവന്റെ വിത്തുകൾ തേടി

Jeevante Vithukal thedi | Author : Aman | Previous Part

കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് വർഷമാവുമ്പോഴേക്കും അരവിന്ദേട്ടൻ മൂന്ന് തവണ അവധിക്ക് നാട്ടിൽ വന്നിരുന്നു… അതെന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടാണെന്നൊന്നും നിങ്ങൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരച്ഛനായി നാട്ടുകാരുടെയും വീട്ടുകാരുടെയും മുന്നിൽ കഴിവ് തെളിയിക്കണമെന്നുള്ള ദുരാഗ്രഹവും ദുരഭിമാനവും മാത്രമായിരുന്നു ആ വരവിന്റെയൊക്കെ ഉദ്ദേശം. ഓരോ പ്രാവശ്യം അരവിന്ദേട്ടൻ ലീവിന് വരുമ്പോഴും ഇപ്രാവശ്യമെങ്കിലും വയറ്റിലുണ്ടാവണേന്ന് ഞാൻ മനമുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചെങ്കിലും ഒരു മണ്ണാങ്കട്ടയും സംഭവിച്ചില്ല… കുഞ്ഞിക്കാല് കാണണമെന്നോ അമ്മയാവണമെന്നോ എനിക്കെന്തോ വലിയ ആഗ്രഹമൊന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ലെങ്കിലും അങ്ങനെയൊന്ന് ഉടനെ ഉണ്ടായില്ലെങ്കിൽ പണിപാളുന്ന ലക്ഷണങ്ങളൊക്കെ കണ്ട് തുടങ്ങിയിരുന്നു… ചിലപ്പോൾ അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അരവിന്ദേട്ടൻ എന്നെ ഡൈവോഴ്സ് ചെയ്തേക്കുമോ എന്ന് പോലും ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു.

അരവിന്ദേട്ടന്റെ അമ്മയുടെയും ഇടക്കിടെ വലിഞ്ഞു കയറിവരുന്ന മാമിമാരുടെയുമൊക്കെ കുത്തുവാക്കുകൾ കേട്ടാണേൽഎനിക്ക് മടുത്തിരുന്നു. അവരെ പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല. ഒന്നാമതെ അരവിന്ദേട്ടനൊഴികെ മറ്റാർക്കും ഞങ്ങളുടെ കല്യാണത്തിന് താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പിന്നെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് വർഷമായിട്ടും കുടുംബത്തിലെ മൂത്തമകൻ കെട്ടികൊണ്ടുവന്ന പെണ്ണിന് വയറ്റിലായില്ലെങ്കിൽ ഏത് തള്ളക്കും ഇച്ചിരി പരിഭ്രമൊക്കെ ഉണ്ടാവും. എന്ന് വെച്ച് സഹിക്കുന്നതിനും ഒരുപരിധിയില്ലേ….

“കേട്ടോ ലക്ഷ്മീ… പാലക്കാട്ട്ന്നും ആലോചന വന്നപ്പോ തന്നെ ഞാൻപറഞ്ഞതാ നമ്മക്കതങ്ട് ഉറപ്പിക്കാന്ന് .. ഇത്തിരി ദൂരമുണ്ടെന്നും ആ കുട്ടി ഇവൾടത്രേം ചെറുപ്പമല്ലെന്നുമല്ലേ ഉള്ളൂ…? അതിനിപ്പൊന്താ? നമ്മൾക്കറിയാത്തവരൊന്നുമല്ലല്ലോ… ഭൂലോക രംഭയാണേലും പെണ്ണ് മച്ചിയാണേൽ എന്താ ഒരു കാര്യം.. ആഹ് ഇനിയിപ്പോ പറഞ്ഞിട്ടെന്താ.. അനുഭവിക്ക.. അത്രന്നെ.”

താൻ കേൾക്കേയുള്ള അത്തരം അടക്കിപിടിച്ച വർത്തമാനങ്ങൾ തന്നെ ഒന്ന് കുത്തിനോവിക്കുക എന്നുദ്ദേശം വെച്ച് മാത്രമായിരുന്നല്ലോ… ദുഷ്ടപിശാച്..! എങ്ങനെയൊക്കെ മനുഷ്യന്റെ മനസ്സമാധാനം കളയാമെന്നായിരുന്നു തള്ളേടെ ഓരോ ദിവസത്തെയും ഗവേഷണം... പഴയ സ്വഭാവം വെച്ചായിരുന്നെങ്കിൽ പണ്ടേക്കുപണ്ടേ “മച്ചിപ്പശു നിന്റെ മറ്റവളാടി $%##@$*” എന്നും പറഞ്ഞ് തള്ളേടെ കരണം പുകച്ചൊന്ന് കൊടുത്തേനെ... പെട്ടീം കിടക്കേമെടുത്ത് അവിടെന്ന് ഇറങ്ങേണ്ടി വരുമല്ലോ എന്നോർത്താണ്… തള്ള പറയാറുള്ള പോലെ അമ്പലവാസിയായ എനിക്ക് ദൈവായിട്ട് കാട്ടിത്തന്നതാ ഇത്രേം സ്വത്തും പത്രാസുമൊക്കെയുള്ള വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി.. ഈ തള്ളേടെ രണ്ട് കുത്തുവാക്ക് കേട്ടെന്ന് വെച്ച് ഇതൊക്കെ ഇട്ടെറിഞ്ഞ് പോവാൻ വേറാളെ നോക്കണം… ആർക്കറിയാം ചിലപ്പോ തന്നെ എങ്ങനേലും പുകച്ച് പുറത്തചാടിക്കുക എന്നത് തന്നെയായിരിക്കും തള്ളേടെം ഉദ്ദേശം… എന്നിട്ട് വേണം വേറേതെലും കെട്ടിലമ്മയെ ഇങ്ങോട്ട് വാഴിക്കാൻ... വെറുതെയല്ല നൂറ് മലകൾ തമ്മിൽ ചേർന്നാലും രണ്ടു മുലകൾ തമ്മിൽ ചേരില്ലെന്ന്

💬 Comments

View all comments