Chapter Title : എന്റെ ഓർമ്മകൾ [Aman]

‘സെക്സ് ബോംബ്’ എന്നൊക്കെ കോളേജിൽ കൂട്ടുകാരികൾ കളിയായി വിളിച്ചിരുന്ന ഈ ശരീരവും വെച്ചിട്ട് പിന്നെന്ത് കാര്യം...

നമ്മൾ ഒരു കാര്യം നടക്കണമെന്ന് അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചാൽ ലോകം മുഴുവൻ എതിര് നിന്നാലും ദൈവം തമ്പുരാൻ അത് സാധിപ്പിച്ച് തരുമെന്നോ മറ്റോ പണ്ടാരോ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ…? എങ്ങനെയെങ്കിലും ഗർഭിണിയായി കഴിവ് തെളിയിച്ച് കാണിക്കണമെന്നുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടാണോ അതോ അരുണിനെ വശത്താക്കണമെന്നുള്ള വാശി കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല ഒരു ദിവസം എനിക്കൊരവസരം കൈവരിക തന്നെ ഉണ്ടായി…

പാലക്കാടുള്ള പാറുആന്റിയുടെ മകൾ സിത്താരയുടെ കല്യാണ റിസപ്‌ഷൻറെ ഒരാഴ്ച മുന്നേയായിരുന്നു സംഭവം. ബാലൻ മാമൻ നിർബന്ധിച്ചാണെങ്കിലും എന്തിനാണാവോ ഒരാഴ്‌ച മുന്നെയൊക്കെ അവിടെപ്പോയി ചടഞ്ഞ് കൂടുന്നത്… സംഗതി ബാലൻ മാമൻ അച്ഛന്റെ കാലംതൊട്ടേ അവരുടെ അടുത്ത കുടുംബ സുഹൃത്തും ബിസിനസ്സ് പങ്കാളി ആണെന്നൊക്കെ അരവിന്ദേട്ടൻ പറഞ്ഞേനിക്കറിയാമായിരുന്നു. എങ്കിലും ഇതുവരെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടോ പരിചയപ്പെട്ടിട്ടോ ഇല്ലാത്ത ആൾക്കാരുടെ വീട്ടിൽ പോയി ഒരാഴ്ച താമസിക്കുന്നതൊക്കെ അത്ര സുഖകരമായി തോന്നിയിരുന്നില്ല. പോരാത്തതിന് കേട്ടിടത്തോളം അവരൊക്കെ അത്രേം വലിയ ആൾക്കാരാണ്.. എങ്ങനെ ഒരാഴ്ചയൊക്കെ പിടിച്ചു നില്ക്കാൻ പറ്റുമോ ആവോ... എന്തൊക്കെയോ ഔട്ടിങ് ഒക്കെ പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് അരവിന്ദേട്ടൻ അമ്മയോട് പറയുന്നത് കേട്ടതായിരുന്നു ആകെ തോന്നിയ ഒരാശ്വാസം.

പാലക്കാടെത്തുമ്പോൾ സന്ധ്യയോടടുത്തിരുന്നു.ഗേറ്റിനോട് ചേർന്ന് കറുത്ത ഗ്രാനൈറ്റിൽ സ്വര്ണനിറത്തിൽ ‘പാർവതീ നിലയം’ എന്നെഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്. കണ്ടിട്ട് മൊത്തത്തിലൊരു ഭാർഗ്ഗവി നിലയമാണെന്ന് തോന്നുന്നു... രാവണൻ കോട്ട കണക്കെയുള്ള മതിലും കടന്ന് കാർ കൊട്ടാര സമാനമായ ആ വീടിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ പകുതി ബോധം പോയിരുന്നു. എന്തിനാണാവോ മൂന്ന് മനുഷ്യാത്മാക്കൾക്ക് താമസിക്കാൻ ഇത്രേം വലിയ