Chapter Title : എന്റെ പാവം അമ്മായി -4 (pencil )

വിഷമത്തിലായി ........പല പ്രാവശ്യം ഫോണ്‍ ചെയ്തെങ്കിലും അമ്മായി

എടുത്തില്ല മെസ്സേജുകള്‍ വിട്ടിട്ടും അനക്കമില്ല .നേരില്‍ കണ്ടു ആ കാലില്‍ വീണു മാപ്പ്

പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഒരിക്കലും മനസ്സമാധാനം കിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി . ഒരു ദിവസം

ഞാന്‍ രാവിലെ കുളികഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോള്‍ അമ്മ എന്‍റെ ഫോണ്‍ പെട്ടന്ന് തിരിച്ചു

വെക്കുനത് കണ്ടു, അത് ശ്രദ്ധിക്കാത്ത രീതിയില്‍ ഞാന്‍ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോള്‍ അമ്മ

എന്നെ വല്ലാത്ത ഒരു നോട്ടം നോക്കിയിട്ട് അലക്കാനുള്ള എന്‍റെ തുണികള്‍

എടുത്തോണ്ട് പോയി . ഞാന്‍ പെട്ടന്ന് വന്നത് കൊണ്ട് അമ്മ ഓപ്പണ്‍ ചെയ്ത മെസ്സേജ്

ക്ലോസ് ചെയ്യാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്ന്നില്ല .....അത് ഞാന്‍ അമ്മായിക്ക് അയച്ച മെസ്സേജ്

ആയിരുന്നു ...അതോടെ കള്ളി പൊളിയുമെന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി . അന്നുച്ചക്കു

അമ്മ പുറത്തു പോയത് അമ്മായിയുടെ വീടിലേക്ക്‌ തനെയെന്നു അറിഞ്ഞപ്പോള്‍

ഉള്ളൊന്നു കാളി .നേരിട്ട് അമ്മായിക്ക് വാണിംഗ് കൊടുക്കാന്‍ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട്

ഞാന്‍ വീണ്ടും കാര്യങ്ങള്‍ അമ്മക്ക് മനസ്സിലായ വിവരങ്ങള്‍ വെച്ചൊരു മെസ്സേജ് വിട്ടു

.പക്ഷെ അമ്മായി അത് തുറന്നു നോക്കില്ലെന്നു ഞാന്‍ സംശയിച്ചു .

അമ്മയുടെ വേര്‍ഷന്‍

ഞാന്‍ അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ അവള്‍ മുകളിലെ മുറിയില്‍ തുണികള്‍ മടക്കി

വെക്കുകയായിരുന്നു ,ജോലിക്കാരി കുട്ടിയുമായി വഴിയരുകില്‍ അവളെ കാഴ്ചകള്‍

കാണിച്ചു നിന്നിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ നേരെ മുറി അടച്ചു തഴുതിട്ടു. ആവളെന്നെ

നോക്കി വിഷാദ ഭാവത്തില്‍ ഒന്ന് ചിരിച്ചു .. ഞാനാകെ ധര്‍മ്മ സങ്കടത്തിലായി ..ഇവളോട്‌

എങ്ങിനെയാ അത് ചോദിക്കുക . എന്തും വരട്ടെയെന്ന് കരുതി ഞാന്‍ അവളോട്‌

ചോദിച്ചു നീയും അവനും തമ്മില്‍ വേറെ വല്ല