Chapter Title : എന്റെ പെണ്ണ് [ടിന്റുമോൻ]
നിങ്ങളത് എന്നിൽ നിന്നും ഒളിപ്പിക്കുവായിരുന്നല്ലേ..?
അച്ഛൻ : അതേ അതിനിപ്പോ എന്താ?
അതിനിപ്പോ എന്താന്നെന്നോ എനിക്കവളെ കെട്ടിച്ചു തന്നാൽ എന്താ ഫാമിലി സ്റ്റാറ്റസ് ജോലി ജാതി മതം എല്ലാം എല്ലാം ഓക്കേ അല്ലെ പിന്നെന്താണ്?
അച്ഛൻ : അത് മാത്രം പോരല്ലോ..
പിന്നെന്താണ് വേണ്ടത്?
അവൾക്കൊരു നല്ല ഭർത്താവായിരിക്കാൻ നിനക്ക് പറ്റുവോ? അവളുടെ കുട്ടിയുടെ അച്ഛനാവാൻ നിനക്ക് പറ്റുവോ?
ഒറ്റയടിക്ക് അച്ഛനത് ചോദിച്ചിട്ട്.. മുഖം തിരിച്ചു..
അമ്മ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി..
ഞാൻ : ഓ അപ്പോൾ അതാണ് കാരണം.. ഞാനൊരു ആണല്ല എന്നാണ് അവരുടെ ചിന്ത.. അത് കാരണമാണ് അവളെ അകറ്റിയത് അല്ലെ...
എനിക്ക് സാധനം എടുത്ത് കാണിച്ച എന്റെ ആണത്വം തെളിയിക്കണമെന്ന് തോന്നി എങ്കിലും അച്ഛനും അമ്മയുമായതിനാൽ ഞാനത് ചെയ്തില്ല..
ഞാൻ : നിങ്ങളൊരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കിക്കോ... ഞാനൊരു ഷണ്ടനല്ല.. എല്ലാവരെയും പോലെ അതെനിക്കും ഉണ്ട് ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ അത് കൊണ്ട് ചെയ്യാനും പറ്റും...
അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ റൂമിന്റെ കതക് വലിച്ചടച്ചു..
ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച അവസ്ഥ ആയിരുന്നു എനിക്ക്... മാസങ്ങൾ പിന്നെയും പോയി.. ഒരിക്കൽ ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഒരു അറിയാത്ത നമ്പറിൽ നിന്നും കാൾ വന്നു..
ഹലോ..
ഹെലോ.. മനസ്സിലായോ..?
ആ ശബ്ദം കേട്ട് എന്റെ നെഞ്ച് പട പട ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി.. "അച്ചൂ"
എവടാ നീ..
എന്റെ ശബ്ദം ഇടറി...
ഞാൻ ബാംഗ്ലൂരാ..
എന്താ വിളിക്കാഞ്ഞേ ഇത് വരെ...
പറ്റീല എനിക്ക്...
സുഖാണോ നിനക്ക്?
മ്മ്മ് എന്റെ കല്യാണവാ ഈ വരുന്ന 16ന്..
എനിക്കൊന്നും മിണ്ടാൻ സാധിച്ചില്ല ഞാൻ വാ തുറന്നാൽ കരഞ്ഞു പോകുമായിരുന്നു..
ഹലോ ഡാ..
ആഹ് ഡീ..
വരില്ലേ നീ?
മ്മ്മ് വരാം..
മ്മ്മ്.. ശെരിയെടാ ഒരുപാട് പേരെ വിളിക്കാനുണ്ട് ബൈ..
ഞാൻ നേരെ എണീറ്റ് ബാത്റൂമിൽ കേറി അലറി കരയാൻ തുടങ്ങി.. എന്തിനാ ദൈവമേ എന്നോട് ഇങ്ങനെ?
16 എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അടുത്ത ആഴ്ചയാണ്.. അവളുടെ കഴുത്തിൽ വേറൊരുത്തൻ താലി കെട്ടുന്നത് കാണാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല പക്ഷെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവളെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹം അതെന്നെ പോകാൻ
💬 Comments
View all comments