Chapter Title : എൻറെ പ്രണയമേ 4 [ചുരുൾ]

ഉണ്ടായിരുന്ന ജന്മം നൽകിയ ആൾ എന്ന ആ ഒരു കെട്ടും എന്നിൽ ആ നിമിഷം പൊട്ടി. കണ്ണുകൾ തുറന്നു ഞാൻ ഞെട്ടി.. ഒരു ഞെട്ടലോടെ എന്നെ നോക്കുന്ന അമ്മ... ഭൂമി പിളർന്നു താഴേക്ക് പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ കൊതിച്ചു പോയി. എന്നാൽ ആ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു... എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ എന്നെ നോക്കി ഒന്നു കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു... സഹിക്കാനാവാത്ത വേദനയിൽ അമ്മ ഒന്നു പുഞ്ചിരിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു.. വികൃതമായ ഒരു പുഞ്ചിരി... മരണംവരെ ഒരുവനെ വേട്ടയാടാൻ ശേഷിയുള്ള പുഞ്ചിരി.... ഞാൻ വെട്ടിത്തിരുന്നു.. എൻറെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടാവണം ആ അവസ്ഥയിലും എല്ലാം മറന്നുകൊണ്ട് ആ പാവം പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്... എന്തു ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ യാന്ത്രികമായി മുറിയിൽ എത്തി. ഇത്രയും ക്രൂരത.. ഒരു ജന്മം മുഴുവൻ.. പരാതികൾ ഇല്ലാതെ.. എനിക്ക് ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. അന്നു മുഴുവൻ ഞാൻ അമ്മയ്ക്ക് മുഖം കൊടുത്തില്ല.. എന്നുമാത്രമല്ല ചേച്ചിയോടും കുഞ്ഞിയോടും അധികം സംസാരിച്ചില്ല.. പഠിക്കാൻ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു മുറിയിൽ ഒതുങ്ങി.. അതിനിടയിൽ പലതവണ വന്ന സ്റ്റഫിയുടെ കോണുകൾ എന്നിൽ വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥതയും സൃഷ്ടിച്ചു. എനിക്ക് കൂടുതൽ സമാധാനം തന്നുകൊണ്ട് കുഞ്ഞി ചേച്ചിയോടൊപ്പം കിടക്കണം എന്നും പറഞ്ഞു അവളോടൊപ്പം പോകുന്നത് ആർക്കും മുഖം കൊടുക്കാതെ ഇരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടു. എൻറെ ചെറു ചലനങ്ങൾ പോലും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുള്ള ചേച്ചി എന്നെ സംശയത്തോടെ പലതവണ നോക്കുന്നത് കണ്ടെങ്കിലും തലവേദന എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഒഴിവായി. ഞാൻ നോക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്നിലേക്ക് നീളുന്ന അമ്മയുടെ മിഴികൾ.. 21 വയസ്സായ മകനായ ഞാൻ പനങ്കുല പോലെ വളർന്നു നിന്നിട്ടും അമ്മയെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു മൈരൻ ആണല്ലോ എന്ന ചിന്ത എന്നെ കൂടുതൽ സങ്കർഷത്തിൽ ആക്കി. എതിരെ നിൽക്കുന്നത് അച്ഛനാണ്.. അമ്മയ്ക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ തന്നെ ഞാൻ മുറിയിൽ എത്തി. ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണ് അന്ന് ഉറക്കം പിടിച്ചത്. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റതും എനിക്കൊരു ഉന്മേഷം ഒക്കെ തോന്നിത്തുടങ്ങി... എങ്കിലും അമ്മയെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ എനിക്കൊരു മടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അടുക്കള വാതിലിൽ ഒരു