Chapter Title : എൻറെ പ്രണയമേ 5 [ചുരുൾ]

ഒരേപോലെ എന്നെ കണ്ണുമിഴിച്ച് നോക്കി.. സ്വാഭാവികമായിട്ടും ഞാൻ ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചു.

നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് കണ്ണാ.. അവൻ കാണിച്ചുകൂട്ടുന്നതിനൊക്കെ കിടക്കണം.. അമ്മയാണ് ആഗ്രഹിക്കുക പോയിട്ട് ചിന്തിക്കുക കൂടി പാടില്ലെന്ന് അറിയാം.. അവൻ കാരണം കരയുന്നവരുടെ കണ്ണുനീരിന്റെ പൊള്ളൽ കാണുന്നത് ഞാനല്ലേടാ.. അവൻറെ അച്ഛനാണെങ്കിൽ അതിനുമപ്പുറം........ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത ഒരു മനുഷ്യജന്മത്തിന്റെ നിസംഗതയും നിസ്സഹായതയും ആ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.. അമ്മയുടെ മറ്റൊരു വേർഷൻ ആണ് ചെറിയമ്മ.. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഒരേപോലെ നെടുവീർപ്പിട്ടു.

കണ്ണേട്ടാ....... പുറകിൽ നിന്നൊരു കാറൽ... ഞാൻ നടുവന്നു നിവർത്തി ബലം പിടിച്ചുനിന്നു.. കുഞ്ഞി പതിവുപോലെ പറന്നു വന്ന് പുറത്ത് കയറി കഴുത്തിലൂടെ കൈതുറ്റി.

പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് അവളുടെ വർത്തമാനവും കളിചിരിയുമായി അവിടെ സമയം കടന്നു പോയി... കുറെ നേരമായിട്ടും അല്ലിയെ കാണാഞ്ഞത് എന്നിൽ അസ്വസ്ഥത പടർത്താൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ അവളെവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചു.. അവൾ രാവിലെ തന്നെ എങ്ങോട്ടോ പോയി എന്നായിരുന്നു കിട്ടിയ ഉത്തരം... അത് നന്നായി എന്ന് എനിക്കും തോന്നി അല്പം സമയം കിട്ടുമല്ലോ അവളെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ.

എന്നാൽ ആ പ്രഭാതം എനിക്ക് അത്രയും പ്രിയപ്പെട്ടതായി മാറുകയായിരുന്നു.. കാരണം അമ്മയുടെ നോട്ടം.. ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടുള്ള കഥപറച്ചിൽ.. കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഴ പോലെ നിറഞ്ഞൊഴുകും ഞങ്ങളുടെ പ്രണയം.. അത് കൊള്ളിക്കും ഹരം...

🌹🌹🌹

ഞാൻ കല്യാണി ചേച്ചിയെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി.. കണ്ണിലെ കറുപ്പെല്ലാം പൂർണമായും മാറിയിട്ടുണ്ട്.. ആ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം സമാധാനപരമായ ഉറക്കവും ജീവിതവുമാണ് ഇവിടെ എന്ന്.. കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും മനസ്സിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി.

തന്ന ചായ ഒരു ഇറക്കു കുടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്ന് ഇളകി ഇരുന്നപ്പോഴാണ് ചേച്ചിയുടെ കൈയിലെ ഫോൺ എൻറെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്.

ഒരു വിവോയുടെ സ്മാർട്ട് ഫോൺ.. ഞാൻ അപ്പുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി.. അവൻ എന്നെ നോക്കി ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഇവിടെ ബോറടിച്ചിരിക്കും അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു സെക്കൻഡ് ഫോൺ കിട്ടിയപ്പോൾ എടുത്തു കൊടുത്തതാ....... അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും കല്യാണി ചേച്ചി ഒരു പരിഭ്രമത്തോടെ എന്നെ ഒന്ന്