Chapter Title : എൻറെ പ്രണയമേ 7 [ചുരുൾ]

തരാത്തരം ഒക്കെയില്ലേ....... അച്ഛൻറെ ശബ്ദം ശരിക്കും കനത്തു അത് പറയുമ്പോൾ.... എൻറെ ഞരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നത് എനിക്കറിയാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിച്ച ഒന്ന് ഇനി ഇല്ല.. ഇനിയെന്തുമായി നോക്കാൻ.. ഇനിയും തന്തയുടെ ഈ പൂറ്റിലെ അപരാധം കേട്ടോണ്ട് നിൽക്കണ്ട ആവശ്യമുണ്ടോ.. ഞാൻ സ്വയം ചോദിച്ചു.. തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന അണ്ടി വെട്ടി വല്ല പട്ടിക്കും ഇട്ടുകൊടു മൈരേ എന്ന എന്റെ മനസ്സ് എന്നെ പുച്ഛിച്ചു.. ആ നിമിഷം എൻറെ മുഖം അച്ഛനും നേരെ ഉയർന്നു.

ആ ചുവന്ന കണ്ണുകൾ എന്നിൽ തന്നെ.. പരന്ന നിധിയിൽ ഞരമ്പുകൾ പിടയ്ക്കുന്നുണ്ട്.. നഗ്നമായ ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ കാണുന്ന പേശികൾ വലിഞ്ഞു മുറിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.

അച്ഛൻ എന്നെ ഒന്നു ഒരു പ്രത്യേക ഭാവത്തിൽ നോക്കി.. ഇടതുകൈയിലെ സ്വർണ്ണ മോതിരം ഒന്ന് കറക്കിക്കൊണ്ട് അച്ഛൻ എന്നെ പഠിക്കും പോലെ നോക്കി നിന്നു... അതിനിടയിൽ ഞാൻ കണ്ടു അമ്മയുടെ മുഖത്ത് എൻറെ മുഖം കണ്ടിട്ട് ഉണ്ടായി ഞെട്ടൽ... അരുതേ എന്നപോലെ അമ്മയുടെ അപേക്ഷ ഞാൻ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു അച്ഛൻറെ മുഖത്ത് തന്നെ നോക്കി.

നിന്നോട് ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേടാ.. നീ ആ കാ പെറുക്കി പൂറൻ ചെക്കന്റെ ഒപ്പം കറങ്ങി നടന്നു....... അച്ഛൻ പെട്ടെന്ന് കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് കെട്ടിക്കൊണ്ട് എന്നോട് ചോദിച്ചു... ഈ നിൽപ്പാണ് ചെറുപ്പം തൊട്ടേ എന്നെ കെട്ടിയിട്ട് തല്ലുമ്പോൾ നിൽക്കാറുള്ളത്.. തല്ലുന്നതിനു മുന്നോടിയായുള്ള ചോദ്യം ചെയ്യലിൽ.

അവൻ എൻറെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആണ്.. പിന്നെ അവൻറെ അച്ഛൻ പണിയെടുത്താണ് ജീവിക്കുന്നത്.. അവനും.. അല്ലാതെ തന്ത ഉണ്ടാക്കിവച്ചത് എടുത്തു വച്ച് ഞണ്ടിക്കൊണ്ടല്ല.. പിന്നെ ഇതുകൂടി കേട്ടോ.. ചിറക്കൽ മഹാദേവന് ഈ നാട്ടിൽ തലയുയർത്തി നടക്കാം.. പക്ഷേ ചിറക്കലെ ബാക്കിയുള്ളവർക്കാണ് അതിനു പറ്റാത്തത്.. അച്ഛൻ പറഞ്ഞല്ലോ.. തരാത്തരം നോക്കണമെന്ന്.. കണ്ട വീട്ടിൽ പെണ്ണുങ്ങളെ അടിപ്പാവാട അഴിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ അച്ഛനത് നോക്കാറില്ലല്ലോ.. പിന്നെ ജാതി.. ഞങ്ങളൊക്കെ മനുഷ്യരാണ്.. അച്ഛൻ വെറും പന്നി ആയതുകൊണ്ടാണ് അച്ഛന് അതൊന്നും തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്തത്.. ചിറക്കൽ മഹാദേവൻ..ത്ഫൂ.. നിങ്ങളൊക്കെ ഒരു തന്തയാണോ.. ഒരു മനുഷ്യനാണോ.. വേദനിപ്പിക്കാനും അത് ആസ്വദിക്കാനും മാത്രമല്ലേ നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് പറ്റൂ.. ഇനിയും നിങ്ങളെ സഹിക്കാൻ