Chapter Title : എൻറെ പ്രണയമേ 8 [ചുരുൾ]

മുൻ വാതിൽ ആരോ ചവിട്ടി പൊളിച്ചത്... ഭഗവാനേ ഇനിയും പണിയാൻ ആൾക്കാരോ... ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നോക്കിയതും എൻറെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു ഓടി പിടഞ്ഞു വരുന്ന ചെറിയച്ഛൻ.

ഈ മര വാഴ അണ്ടി തലേന്റെ കുറവ് കൂടിയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
ഓടിവന്ന ചെറിയച്ഛൻ അലറി വിളിച്ചുകൊണ്ട് തന്ത വർണ്ണ വാണത്തിന്റെ അടുത്തു ചടഞ്ഞിരുന്നു കൊണ്ട് കരയുവാൻ തുടങ്ങി.
ചെറിയച്ഛന്റെ അണ്ടിക്ക് ഒരു വെടി വെച്ചാലോ... എൻറെ കൈത്തരിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ സംയമനം പാലിച്ചു.
ഞങ്ങൾ കുറച്ചു മനുഷ്യർ ഇവിടെയുണ്ട് എന്ന ചിന്ത പോലും ഇല്ലാതെ പൊങ്ങാത്ത കുണ്ണ പോലെ കിടക്കുന്ന തന്ത മൈരൻറെ ദേഹത്തു തലോടി കൊണ്ടു ചെറിയച്ഛൻ കുറെ നേരം പട്ടി മോങ്ങുന്നത് പോലെ മോങ്ങി.

തന്തക്ക് പിറക്കാത്ത പന്ന തായോളികളെ...... ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് രോഷം കൊണ്ട് വിറച്ച ചെറിയച്ഛൻ മുണ്ടും മടക്കി കുത്തി സതീശന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു.

ഞാൻ ഇനിയെന്ത് എന്നപോലെ നോക്കി നിന്നു.

നീയൊക്കെ ആരാടാ.. ചിറക്കൽ കയറി പണിയാൻ...... തോളിൽ കൈപൊത്തിക്കൊണ്ട് കിടക്കുന്ന സതീശനെ നോക്കി അല്ലറിക്കൊണ്ട് ചെറിയച്ഛൻ വലതുകാൽ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി.

ചെറിയച്ഛന്റെ കാലിൽ മാത്രം നോക്കി നിന്ന ഞാൻ അത് താഴാത്തെ എന്താണെന്ന് എന്നൊരു സംശയത്തോടെ മുകളിലേക്ക് നോക്കിയ നിമിഷം... കല്ലിന് എയറുകൊണ്ട പട്ടി മോങ്ങുന്നത് പോലെ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു.

എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.. പെട്ടെന്ന് എന്റെ വശത്തു നിന്നും അമ്മ അലറി.. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ചെറിയച്ഛന്റെ വെള്ളമുണ്ട് നിറയെ ചോര... ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.. സതീഷിന്റെ കൈയ്യിലിരുന്ന വടിവാൾ ചെറിയച്ഛന്റെ വയർ തുളച്ചുകൊണ്ട് പിന്നിൽ വന്നിരിക്കുന്നു... അവൻ ബീഫ് ഇളക്കുന്നതുപോലെ ഇളക്കുകയാണ് ചെറിയച്ഛന്റെ