Chapter Title : എന്റെ സുലോചന [Thamasyan]

ശരിയായ ദിശയിലാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. തളർന്നുപോയ തന്നെ കൈപിടിച്ചുയർത്തിയ ശരണിനോട് അവൾക്ക് വലിയ ബഹുമാനം തോന്നി.

അമേരിക്കയിലെ ആ വില്ലയിൽ ദിവസങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞുപോയി. സുലോചനയുടെ ജീവിതത്തിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങൾ പ്രകടമായിരുന്നു. കഠിനാധ്വാനവും അവിടത്തെ ജീവിതരീതിയും അവളെ ശാരീരികമായും മാനസികമായും മാറ്റിമറിച്ചു. ഒരു ദിവസം രാവിലെ ശരൺ ഉണർന്നപ്പോൾ സുലോചന ജോലിയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടു.

മുൻപത്തെക്കാൾ മെലിഞ്ഞ്, എന്നാൽ ആരോഗ്യവതിയായ ഒരു രൂപമായിരുന്നു അവളുടേത്. നീണ്ട നാളുകൾക്ക് ശേഷം അവൾ ഒരു സാരി ധരിച്ചിരുന്നു. അന്ന് അവൾക്ക് ജോലിയിൽ നിന്ന് ഒഴിവുള്ള ദിവസമായിരുന്നു.

​ശരൺ തന്റെ വ്യായാമം കഴിഞ്ഞ് ഷർട്ട് ധരിക്കാതെ, ഷോർട്ട്സ് മാത്രം ധരിച്ചാണ് മുറിയിലുണ്ടായിരുന്നത്. അവന്റെ ഉറച്ച പേശികളും ആകാരവടിവും ആരെയും ആകർഷിക്കുന്നതായിരുന്നു. മാർക്കറ്റിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ അടുക്കി വെക്കാൻ സുലോചന അവന്റെ സഹായം തേടി.

സാധനങ്ങൾ ഓരോന്നായി എടുത്തു വെക്കുന്നതിനിടയിൽ, സുലോചന അറിയാതെ ശരണിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കിപ്പോയി. അവന്റെ കരുത്താർന്ന രൂപം അവളെ അല്പനേരം വിസ്മയിപ്പിച്ചു.

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ശരൺ, തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന സുലോചനയെ കണ്ടു. അവൾ പെട്ടെന്ന് നാണത്തോടെ മുഖം തിരിച്ചു. ശരൺ ഒന്നും പറയാതെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ തന്റെ ജോലി തുടർന്നു.

​അന്ന് രാത്രി പുറത്ത് കഠിനമായ മഴയും ഇടിയും മിന്നലുമുണ്ടായിരുന്നു. അമേരിക്കയിലെ ആ തണുത്ത രാത്രിയിൽ ഇടിമുഴക്കം കേട്ട് ഭയന്ന സുലോചന ശരണിന്റെ മുറിയുടെ വാതിലിൽ മുട്ടി. ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കാൻ പേടിയാണെന്നും കൂടെ കിടന്നോട്ടെ എന്നും അവൾ ചോദിച്ചു. ശരൺ സമ്മതിച്ചു. അവർ അടുത്തു കിടക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് മിന്നൽ പിണരുകൾ ആകാശത്തെ കീറിമുറിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഒരു വലിയ ഇടിമുഴക്കത്തിൽ പേടിച്ചുപോയ സുലോചന അറിയാതെ ശരണിനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്," എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. എന്നാൽ വീണ്ടും മിന്നൽ അടിച്ചപ്പോൾ അവൾ അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നു. ആ ഇരുട്ടിൽ, പുറത്തെ മഴയുടെ താളത്തിനൊപ്പം അവരുടെ ശ്വാസഗതിയും ഇടറി.

​വൈദ്യുതി നിലച്ച ആ നിമിഷം, ആ മുറിയിൽ മഴയുടെ ശബ്ദം മാത്രം അവശേഷിച്ചു. ആ തണുപ്പിലും അവർക്കിടയിൽ ഒരു ചൂട് പടർന്നു. പരസ്പരമുള്ള സ്പർശനങ്ങളിൽ അവർ