Chapter Title : എന്റെ സുൽത്താന 2 [Marin]

ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒന്ന് മയങ്ങി. ഡോറിൽ തുടർച്ചയായ ബെല്ലടികേട്ടാണ് ഉണർന്നത്. തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ പിയൂൺ ബീരാൻ.

ടീച്ചറെ... വീട് ശരിയായിട്ട് ഉണ്ട്ടോ അയാൾ പറഞ്ഞു.

ആണോ... അവിടെ കിട്ടി.. ഞാൻ ചോദിച്ചു.

സ്കൂളിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഒപ്പിച്ചു.. അയാൾ വലിയ ഒരു കൃത്യം നടത്തിയ സന്തോഷത്തിൽ പറഞ്ഞു. എനിക്കും സന്തോഷം തോന്നി. പാവം ഒരുപാട് തനിക്കു വേണ്ടി ബുദ്ധിമുട്ടി.

ന്റെ ഒരു പരിചയക്കാരന്റ വീടാണ്.. ഇപ്പൊ അവടെ ഓന്റെ ഭാര്യയും മക്കളും മാത്രം ഉള്ളൂ.. ഓൻ സൗദില് ആണ്..

അയാൾ പറഞ്ഞു.

ഒരുമിച്ചു ആണോ ബീരാനെ..ഞാൻ ചോദിച്ചു.

ഹൈ.. മേലത്തെ ഫ്ലോർ ഇങ്ങക്ക് തരാം പറഞ്ഞു.

സ്കൂളിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ടൗണിൽ.. ഒരു 15 മിനിറ്റ് നടന്നാ സ്കൂളായി..

ബീരാൻ പറഞ്ഞു.

എനിക്ക് സന്തോഷം ആയി..

എങ്ങി ഉച്ചക്ക് ശേഷം അങ്ങട്ട് മാറിക്കോളീം.. അവട വരുമ്പോ വിളിച്ച മതി.. ഞാനും വരാം.. ബീരാൻ പറഞ്ഞു. ശരി... ഞാൻ തലയാട്ടി.

തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ വാതിലിൽ എന്റെ പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന മൂന്നുപേരുടേയും മുഖത്തു സങ്കടം..

എനിക്കും വിഷമമായി..

സത്യത്തിൽ കുറച്ചു ദിവസം കൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങൾ വലിയ കൂട്ട് ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാൻ അവർക്ക് മുഖംകൊടുക്കാതെ തിരിച്ചു കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്നു.

ഇപ്പൊ എന്തിനാ ചേച്ചി മാറ്ണെ ..ഇവിടെ ബുദ്ധിമുട്ട് ആയോ...

കൃഷ്ണ ചോദിച്ചു.

അയ്യോ.. മോളെ അതല്ല.. താമസം വേറെ അന്നേ പറഞ്ഞത് അല്ലെ.. അയാൾ ബുദ്ധിമുട്ടി ശരിയാക്കിയ ശേഷം വേണ്ട പറയാൻ പാടുണ്ടോ.. ഞാൻ അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു..

എന്താ പറഞ്ഞാല് ചേച്ചി.. ഇവിടെ ഒക്കെ ആണ് പറയായിരുന്നില്ലേ.. സോഫി ആണ് പറഞ്ഞത്.

അതിനു ദൂരെ ഒന്നും അല്ലാലോ സോഫീ.. നിങ്ങളു കോളേജിൽപോണ വഴിയിൽ തന്നെ അല്ലേ... എപ്പോഴും വരാലോ.. ഞാൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു..

മേഘ എന്നേതന്നെ നോക്കിനിൽക്കുകയാണ്. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ട് ഉണ്ട്..

സാരമില്ലടാ.. ഞാൻ അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു.. അവളും എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി..

ഉച്ചക്ക് ശേഷം എന്റെ ലഗേജ് എല്ലാം കെട്ടിപെറുക്കി ഞങ്ങൾ.. ഇടക്ക് ഒക്കെ സംസാരമുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും സന്തോഷം അഭിനയിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി.

മൂന്നു മണിയായപ്പോൾ ഒരു ഓട്ടോവിളിച്ചു ലഗേജ് എല്ലാം അതിന്റ പിന്നിൽ നിറച്ച് ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ബീരാൻ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് യാത്രയായി.ബീരാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ടൗണിൽ ഒന്നും ആയിരുന്നില്ല വീട്. അകത്തേക്ക് കുറച്ചു കൂടി പോണം. പക്ഷെ സാരമില്ല ചെറിയ റോഡ് ആണെങ്കിലും ടാർ ചെയ്തിട്ട്