Chapter Title : എന്റെ സുന്ദരിമാർ [AI]

ആണെങ്കിൽ ധൈര്യമായി കഴിക്കാലോ?

സച്ചിൻ : എന്നാ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ?

കവിത : പറയ്…

സച്ചിൻ : ആ സ്പെഷ്യൽ ഐറ്റം ഉള്ളത് ടീച്ചറുടെ കയ്യിലാ.

കവിത : ഓഹോ? അത് എന്ത് ഐറ്റം?

സച്ചിൻ : ഇന്ന് ഓഫീസിൽ വച്ച് എന്നെ കാണിച്ചു കൊതിപ്പിച്ചില്ലേ. അത്…

കവിത : ആഹാ… അത്രക്ക് കൊതി ആണോ?

സച്ചിൻ : ഹമ്മ്… എന്താ തരുമോ?

കവിത : എനിക്ക് സമ്മതം ആണ്.

സച്ചിൻ : ആഹാ… എനിക്ക് കടിച്ചു തിന്നാൻ കൊതിയായി. എപ്പോഴാ വരേണ്ടത്?

കവിത : എന്താ അത് മാത്രം മതിയോ? വേറെ ഒന്നും വേണ്ടേ?

സച്ചിൻ : എല്ലാം വേണം. എന്റെ ടീച്ചറെ… അല്ല… എന്റെ കവിതയെ എനിക്ക് മുഴുവനായി വേണം.

കവിത : ഹമ്മ്… തരാലോ.

സച്ചിൻ : എപ്പോഴാ?

കവിത : ഞാൻ പറയാം. ഒരു സാഹചര്യം ഒത്തു വരട്ടെ. ഡാ ചേട്ടൻ വന്നു. നമുക്ക് നാളെ കാണാം. ബൈ… ഗുഡ് നൈറ്റ്… ഉമ്മ…

താൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും വേഗത്തിൽ കവിത ടീച്ചർ തനിക്ക് സെറ്റ് ആയിരിക്കുന്നു. സച്ചിന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി. അവൻ ചട പടാ രണ്ടെണ്ണം അടിച്ചു. എന്നിട്ട് ഇന്നത്തെ കവിത ടീച്ചറുടെ സീൻ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് സോഫയിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു.

പിറ്റേ ദിവസം സ്കൂളിൽ ഉച്ചക്ക് ഇന്റർവെൽ കഴിഞ്ഞു ഫസ്റ്റ് പീരീഡ് തുടങ്ങിയ സമയം. സച്ചിൻ ഓഫീസിൽ ജോലിയിൽ ആയിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടത്.

സച്ചിൻ : Yes… Come In.

വാതിൽ തുറന്നു കവിത ടീച്ചർ അകത്തേക്ക് വന്നു.

സച്ചിൻ : ആ ടീച്ചർ ആയിരുന്നോ. വാ ഇരിക്ക്. എന്താ ഈ പീരീഡ് ക്ലാസ് ഇല്ലേ?

കവിത : ഇല്ലെടാ…

സച്ചിൻ : ടാ യോ? സാർ വിളി ഒക്കെ പോയോ?

കവിത : ഇപ്പോ നമ്മൾ മാത്രം അല്ലേ ഉള്ളൂ. അപ്പൊ എനിക്ക് നീ ടാ ആണ്.

സച്ചിൻ : ഹ്മ്മ്… ശരി… ശരി… എന്താ ഈ വഴിക്ക്.

കവിത : എനിക്ക് നിന്നെ