Chapter Title : എന്റെ സ്വന്തം മമ്മി 2 [ഹസ്ന]

കേട്ടതും വിദ്യ ചായ കുടിക്കുന്നത് നിർത്തി എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു നേരിയ പരിഭ്രമവും അതോടൊപ്പം വശ്യമായൊരു പുഞ്ചിരിയും വിരിഞ്ഞു.

​വിദ്യ: "അയ്യോ വേണ്ട ആന്റി... അതിന്റെയൊന്നും ആവശ്യമില്ല. ഞാൻ റൂമിലെത്തിയാൽ കുറച്ചു വോളിനി സ്പ്രേ അടിച്ചോളാം. അതോടെ മാറിക്കോളും."

അവൾ ദീപുവിനെ ഒന്നു നോക്കി. ദീപു അപ്പോഴും ചായക്കപ്പിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് എന്തോ വലിയൊരു ആശ്വാസം കണ്ടതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഫോണിൽ നോക്കിയതിന് ശേഷമാണ് അവൻ ഇത്രയും ശാന്തനായത്.

​ഞങ്ങൾ ചായ കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞ് രാഹുൽ ബിൽ പേ ചെയ്തു. വീണ്ടും ഞങ്ങൾ പതുക്കെ വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ചായ കുടിച്ചതുകൊണ്ടാവാം വിദ്യയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരല്പം കൂടി നടക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും അവളുടെ ഇടുപ്പിന്റെ ആ വശ്യമായ ചലനങ്ങളിലെ പതർച്ച പൂർണ്ണമായി മാറിയിരുന്നില്ല.

​എല്ലാവരും തിരികെ കാറിൽ കയറി ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. രാഹുൽ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ഹൈവേയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഇനി മൂന്ന് നാല് മണിക്കൂർ യാത്രയുണ്ട് നാട്ടിലേക്ക് എത്തുവാൻ.

മുൻസീറ്റിലിരുന്ന് ഞാൻ പതുക്കെ സീറ്റ് അല്പം പുറകിലേക്ക് ചാരി വെച്ചു. കണ്ണുകൾ അടച്ചപ്പോൾ ഇന്നലെ രാത്രി ആ റൂമിൽ വെച്ച് രാഹുൽ എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പടർന്നുകയറിയ ആ നിമിഷങ്ങൾ വീണ്ടും എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. ഞാൻ അറിയാതെ എന്റെ തുടകൾ പരസ്പരം ഒന്നു മുറുക്കി.

​റിയർവ്യൂ കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും കണ്ണുകൾ അടച്ച് ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. വണ്ടി പതുക്കെ മൂന്നാറിന്റെ അതിരുകൾ പിന്നിട്ട് സമതലങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

​ഹൈവേയിലൂടെ വണ്ടി കുതിച്ചുപായുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നില്ല. പുറകിലെ സീറ്റിലേക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും പതുക്കെ കണ്ണ് പായിച്ചു. ദീപു ഉറക്കം നടിക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അവന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ഒരു ഉറങ്ങുന്ന ആളുടേത് പോലെ ആയിരുന്നില്ല.

വിദ്യയാകട്ടെ, ശരിക്കും തളർന്നുറങ്ങുകയായിരുന്നു. അവളുടെ തല ഇപ്പോഴും ദീപുവിന്റെ തോളിൽ തന്നെയായിരുന്നു.

ആ കാഴ്ച എന്നിൽ അമ്മയെന്ന നിലയിൽ ഒരു ചെറിയ അസൂയയോ ആശങ്കയോ ഉണ്ടാക്കിയോ എന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു. പക്ഷേ, ദീപുവിന്റെ ആ പാവത്താൻ മുഖം ഓർക്കുമ്പോൾ എന്റെ സംശയങ്ങൾ വെറും മിഥ്യയാണെന്ന് ഞാൻ