Chapter Title : എന്റെ സ്വന്തം മമ്മി 2 [ഹസ്ന]

ദേഷ്യം? വിദ്യ ആരുടെ കൂടെ യാത്ര പോകണം എന്നത് അവളുടെ വ്യക്തിപരമായ കാര്യമല്ലേ? മോൾ പേടിക്കേണ്ട, എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് പറയണം കേട്ടോ. നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് വന്നതല്ലേ."
​വിദ്യ പതുക്കെ തലയാട്ടി: "ശരി ആന്റി... താങ്ക്സ്. ഞാൻ... ഞാൻ എന്നാൽ പതുക്കെ വീട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങട്ടെ. അമ്മ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും. നടക്കാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുകൊണ്ട് ഒരു ഓട്ടോ വിളിക്കാം."

​അവൾ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ ആഞ്ഞതും ഇടുപ്പിലെ കടുത്ത വേദന കാരണം മുഖം ചുളിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും തിരികെ ഇരുന്നുപോയി. അവളുടെ ഈ അവസ്ഥ കണ്ട് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വിഷമം തോന്നി. ഒപ്പം എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ സ്ത്രീസഹജമായ സംശയവും ഒന്നുണർന്നു. 'ഇന്നലെ രാത്രി അവൾ തെന്നിവീണത് തന്നെയാണോ, അതോ ഈ കുട്ടികൾ എന്നിൽ നിന്നും മറ്റെന്തോ ഒളിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ?'

​ഞാൻ ദീപുവിനെ നോക്കി: "ദീപു, അവൾക്ക് ഈ അവസ്ഥയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ല. നീ ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ച് അവളെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കിയിട്ട് വാ. ലഗേജൊക്കെ ഓട്ടോയിൽ എടുത്തു വെച്ചു കൊടുക്ക്."

​ദീപു: "ശരി മമ്മി, ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം."

​അവൻ വേഗം ബാഗുകളുമെടുത്ത് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. വിദ്യ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ്, ചുമരിലും സോഫയിലും കൈകൾ കുത്തി വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി പുറത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അവളെ പതുക്കെ താങ്ങി വരാന്ത വരെ കൊണ്ടുചെന്നാക്കി. ദീപു അപ്പോഴേക്കും റോഡിൽ നിന്നും ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ പോർച്ചിലേക്ക് കയറ്റി നിർത്തിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
​വിദ്യ ഓട്ടോയിൽ കയറി ഇരുന്നപ്പോഴും അവളുടെ ഇടുപ്പിന്റെ വശങ്ങളിലേക്ക് കൈകൾ വെച്ച് അമർത്തുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ദീപുവും ഓട്ടോയിൽ കയറി അവളുടെ അരികിലിരുന്നു.

ഓട്ടോ പതുക്കെ ഗേറ്റ് കടന്ന് മുന്നോട്ട് പോകുന്നതും നോക്കി ഞാൻ കുറച്ചു സമയം വരാന്തയിൽത്തന്നെ നിന്നു.
​അവർ കണ്ണിൽ നിന്നും മറഞ്ഞതും ഞാൻ വേഗം അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ചു. എന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ ദീപുവിന്റെ മുറിയിലേക്കാണ് പാഞ്ഞത്. രാവിലെ മുതൽ അവൻ ഫോണിൽ കാണിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതയും, വിദ്യയുമായുള്ള ആ രഹസ്യ സംസാരവും എല്ലാം കൂടി ആലോചിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് ഒട്ടും സമാധാനം കിട്ടിയില്ല. നാട്ടിലെത്തിയാൽ ഇവന്റെ ഫോൺ ഒന്നു