Chapter Title : എന്റെ സ്വന്തം മമ്മി 2 [ഹസ്ന]

അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
​രാഹുൽ സാർ: "എന്താ ദീപു, ലഗേജ് ഒക്കെ എടുക്കാൻ ഇത്രയും സമയം ആയോ? വണ്ടി ഒൻപത് മണിക്ക് തന്നെ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യണം എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ?"

​ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ പോക്കറ്റിലെ ഫോൺ ഒന്നു അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

​ഞാൻ: "അത് സാർ... വിദ്യയ്ക്ക് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ മുതൽ കാലിന് ചെറിയൊരു മസിൽ ക്യാച്ച്. അതുകൊണ്ട് പുള്ളിക്കാരിക്ക് വേഗത്തിൽ നടക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ബാഗ് ഒക്കെ പാക്ക് ചെയ്യാനും ഇത്തിരി വൈകി, അതാ..."
​മമ്മി വിദ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അമ്മയുടെ ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. ഒരുപക്ഷേ ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ കാര്യങ്ങൾ അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്ന ഭയം വീണ്ടും എന്നെ പിടികൂടി.

​മമ്മി: "അതെയോ വിദ്യ? തണുപ്പ് അടിച്ചിട്ടായിരിക്കും. ഇന്നലെ ഒരുപാട് നടന്നതല്ലേ സാരമില്ല, അതുപോലെ എന്റെ കാലിലും വേദനയുണ്ട് വണ്ടിയിൽ ഇരുന്ന് കുറച്ചുനേരം വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ മാറും. നമുക്ക് ഇറങ്ങാം, സമയമായി."

​മമ്മിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോഴാണ് എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഒന്നു സാധാരണ നിലയിലായത്. വിദ്യയും പതുക്കെ ആശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് ശ്വാസം വിട്ടു. അമ്മ തന്റെ സ്വന്തം കാൽവേദനയെക്കുറിച്ചാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾക്ക് ശരിക്കും ബോധം വീണത്. ഇന്നലെ രാത്രി രാഹുൽ സാറുമായി മമ്മി പങ്കിട്ട ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങളുടെ ആഘാതം അമ്മയുടെ ശരീരത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അവരുടെ ആ തളർച്ചയിൽ നിന്നും വ്യക്തമായിരുന്നു.
​രാഹുൽ സാർ മുന്നോട്ട് നടന്ന് കാറിന്റെ ഡിക്കി തുറന്നു.

​രാഹുൽ സാർ: "ശരി, എന്നാൽ ഇനി ഒട്ടും സമയം കളയേണ്ട.