Chapter Title : എന്റെ സ്വന്തം മമ്മി 2 [ഹസ്ന]

തുറക്കാൻ കഴിയില്ല. അതിനു മുൻപ് എനിക്ക് ആ ഫോൺ ഒരിക്കൽ കൂടി കയ്യിൽ കിട്ടണം.
ഞാൻ പതുക്കെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്ന് ദീപുവിന് കുടിക്കാൻ ഒരു കപ്പ് ചായ തയ്യാറാക്കി. അവന്റെ തലവേദനയ്ക്കും തളർച്ചയ്ക്കും അതൊരു ആശ്വാസമായിരിക്കും എന്ന് കരുതിയാണ് ഞാൻ അത് ചെയ്തത്. ചായക്കപ്പും കൊണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടും അവന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തി പതുക്കെ മുട്ടി.

ഞാൻ: "ദീപു... മോൻ ഉണർന്നോ? ദാ ചായ കുടിക്ക്."
ദീപു പെട്ടെന്ന് ഫോൺ ബെഡ്ഷീറ്റിനടിയിലേക്ക് ഒളിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി ഒന്നു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു: "ആ മമ്മി... ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു."

ഞാൻ ഒന്നും അറിയാത്ത മട്ടിൽ അവന് നേരെ ചായക്കപ്പ് നീട്ടി. അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാവം തോന്നി. ഇന്നലെ രാത്രി അവൻ കണ്ട കാഴ്ചകളുടെ ലഹരിയും കുറ്റബോധവും ആ കണ്ണുകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ : "മോനെ, മമ്മിയെല്ലാം അറിഞ്ഞു.. മമ്മിയുടെ ഭാഗത്തു നല്ല തെറ്റുണ്ട് മോനെ. ഇനിയും മോനോട് പറയാതെ ഇരിക്കാൻ വയ്യ..."
സത്യം അവൻ അറിയണം. അവന്റെ അമ്മ ഒരു കാമഭ്രാന്തിയെ പോലെ അഴിഞാടുന്നെ അവൻ കണ്ടിട്ടുള്ളു...

അമ്മയുടെ ആ അപ്രതീക്ഷിതമായ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ദീപുവിന്റെ കൈയിലെ ചായക്കപ്പ് നേരിയ തോതിൽ വിറച്ചു. അവന്റെ മുഖത്തെ ചോരയപ്പാടെ വലിഞ്ഞുപോയി. ബെഡ്ഷീറ്റിനടിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്ന ഫോണിലേക്ക് അവന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ ഒന്നുകൂടി നീണ്ടു. തന്റെ ഉള്ളിലെ രഹസ്യങ്ങളെല്ലാം മമ്മി കണ്ടുപിടിച്ചോ എന്ന ഭയം അവന്റെ ശ്വാസഗതിയെപ്പോലും തകിടം മറിച്ചു.
ഞാൻ അവന്റെ അരികിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വേഷപ്രച്ഛന്നതയുടെ എല്ലാ മുഖംമൂടികളും അഴിച്ചുവെച്ച്, സ്വന്തം മകന് മുന്നിൽ ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീയായി നിൽക്കാൻ ഞാൻ മാനസികമായി തയ്യാറെടുത്തു.
ഞാൻ: "മോൻ ഒളിച്ചുവെക്കാൻ നോക്കേണ്ട. വിദ്യയുമായുള്ള നിന്റെ ഫോൺ കോളും, ആ ഫോണിലെ വീഡിയോയും എല്ലാം മമ്മി കണ്ടു."
ദീപുവിന്റെ തല പെട്ടെന്ന് താഴേക്ക് കുനിഞ്ഞു. ലജ്ജയും കുറ്റബോധവും ഭയവും കലർന്ന ഒരു നിശബ്ദത ആ മുറിയിൽ പടർന്നു. അവൻ ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാതെ കട്ടിലിന്റെ വിരിപ്പിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.

ഞാൻ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു: "മമ്മി