Chapter Title : എന്റെ വെടിവെപ്പുകൾ 8 [വില്യം ഡിക്കൻസ്]

അല്ലെ ഉള്ളു.. ഇനി.. പിന്നെയും ഞാൻ ഒറ്റക്കല്ലേ..

ഞാൻ : എന്തിനാടോ വിഷമിക്കുന്നത്.. ഞാൻ എന്നും നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടല്ലോ.. അമ്മയ്ക്ക് വയ്യാതായത് നമ്മൾക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും..

ഉമ.: ഉണ്ണിയേട്ടാ.. ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ എന്നോട് സത്യം പറയുമോ..?

ഞാൻ : ചോദിക്ക്

ഉമ : ഉണ്ണിയേട്ടനിപ്പോൾ എന്നോടുള്ള സ്നേഹം എപ്പോളും ഇങ്ങനെ കാണുമോ?

ഞാൻ : അതെന്താ നി അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്

ഉമ : വീട്ടുകാർ പറഞ്ഞു എന്തായാലും വേറൊരു കല്യാണം കഴിപ്പിക്കുമല്ലോ അപ്പോൾ എന്നെ മറക്കുമോ?

ഞാൻ ബൈക്ക് സൈഡ് ഒതുക്കി നിർത്തി എന്നിട്ട് പുറകിലോട്ട് നോക്കി.. അവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

ആ കണ്ണുകൾ ഞാൻ തുടച്ചു കൊടുത്തു

ഞാൻ : നി എന്റെ ഭാര്യ അല്ലെ.. ആര് വന്നാലും പോയാലും ആ ബന്ധം അങ്ങനെ അങ്ങ് പോകുമോ.? പിന്നെ വേറെ കല്യാണം കഴിക്കുന്നത് അത് ഇനിയും സമയം ഉണ്ടല്ലോ അതുമല്ല അതിന് എനിക്കിനി പറ്റുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല

ഉമ : അത് വേണ്ട.. ആ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഒന്നും വിഷമിപ്പിക്കരുത്... എന്റെ മാത്രം ആയിരിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് ആഗ്രഹം ഉണ്ട് പക്ഷെ വീട്ടുകാരെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കില്ല.. അതുകൊണ്ട് വേറെ കല്യാണം കഴിക്കണം.. പക്ഷെ എന്നെ ഒരിക്കലും മറക്കരുത്..

ഞാൻ : എന്തിനാ മോളെ നി ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിക്കുന്നത്... നി എന്റെ ഭാര്യ ആണ്..അത് എന്നും അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കും.. ഉറപ്പ്

ഉമ : എനിക്ക് ഒരു ആഗ്രഹം ഉണ്ട്..

ഞാൻ : പറ

ഉമ : അത് ഞാൻ പറയാം.. എന്റെ ഉണ്ണിഏട്ടൻ അത് എങ്ങനെ എടുക്കും എന്നറീല്ല

ഞാൻ : എന്റെ കൊച്ചു പറ.. എങ്കിൽ അല്ലെ അറിയാൻ പറ്റു

ഉമ : സമയം ആവട്ടെ ഞാൻ പറയാം..

ഞാൻ : എനിക്കും ഉണ്ട് ഒരാഗ്രഹം.. അതും സമയം ആവട്ടെ

വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു..

വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോളേക്കും മഴ തകർത്തു ഓയ്യാൻ തുടങ്ങി.. മഴ ആയതുകൊണ്ട് naale പോയാൽ മതി എന്ന് ഉമയുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ഒക്കെ