Chapter Title : എന്റെ യൗവനം തിരികെ തന്ന സുന്ദരക്കുണ്ടൻ [സുബിമോൻ]

കാര്യം ആ നിൽപ്പ് ഞാൻ 100% എൻജോയ് ചെയ്തു എങ്കിലും ചെറുക്കൻ ബാഗ് എടുത്ത് ഇറങ്ങി പോയപ്പോൾ ആണ് എനിക്ക് സമാധാനമായത്.

ഈ പരിഭ്രമത്തിന്റെ കാരണം എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ ഞാൻ അങ്ങനെ ഒരു ഹൈ പൌരുഷം ഉള്ള, ട്രൂ ഫക്കർ ഒന്നും അല്ല. കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്തെ ഒരു ചെറിയ പ്രണയം മാറ്റി നിർത്തിയാൽ വേറെ അഡ്വഞ്ചറുകളിൽ ഒന്നും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല. 100% ഫാമിലി മാൻ ആയി ഭാര്യ, മക്കൾ എന്ന ചിന്താഗതിയിൽ മാത്രമാണ് ജീവിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഒരു വെടിയുടെ അടുത്ത് പോലും പോയിട്ടോ, ബസ്സിൽനിന്ന് ജാക്കി വെച്ചിട്ടോ പോലുമില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ ഒരു ഇഷ്ടം ആണിന്റെ അടുത്ത് തോന്നുന്നത് വളരെ വളരെ വൃത്തികേട് ആണെന്നും, അബ്നോർമൽ ആണെന്നും ആണ് എനിക്ക് മനസ്സിൽ തോന്നുന്നത്. പക്ഷേ ശരീരത്തിന്റെ ആവശ്യം ഒരു പരിധിവിട്ട് നമുക്ക് മറച്ചുവെക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.

ഏതായാലും ഫോൺ നേരെയാക്കി വാങ്ങി ഒരു സിനിമ കൂടി കണ്ടിട്ട് ഞാൻ ഒരു ഒരു മണിയോടുകൂടി റിട്ടേൺ പോന്നു. തിരികെ ഉള്ള ബസ്സിൽ കയറിയപ്പോൾ ഒട്ടും തിരക്കില്ല ഞാൻ ഒരു സീറ്റിൽ ഒതുങ്ങി ഇരുന്നു.

വീട്ടിലെത്തിയിട്ട് എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരെണ്ണം അടിച്ച് കളഞ്ഞ് മനസ്സിനെ ഒന്നു സമാധാനിപ്പിക്കണം എന്നെല്ലാം വിചാരിച്ച് ഞാൻ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അന്നേരം ആണ് എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് സീറ്റിൽ ഒരാൾ വന്നിരുന്നത്.

അവൻ തന്നെ. ഞാൻ ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാതെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി തൊടാതെ എന്നപോലെ ഇരുന്ന് അവസാനം ബസ്റ്റോപ്പിൽ എത്തി. ഇടയ്ക്ക് എപ്പോഴോ അവൻ എഴുന്നേറ്റ് ഇറങ്ങി പോയിരുന്നു .

ഞാൻ സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങാൻ നേരത്ത് ആണ് ബാലചന്ദ്രൻ ബാക്കിലെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നിരുന്നു. ബാലേന്ദ്രൻ എന്റെ കൂടെ സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

ചന്ദ്രൻ എന്നോട് "എന്നതാണ്... അത്യാവശ്യം നേരം പോക്കിനുള്ള വഴികൾ ഒക്കെ കണ്ടുപിടിച്ചു എന്നു തോന്നുന്നു..."എന്ന് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ "ഏയ്... മൊബൈല് കേട. ഇത് നേരെയാക്കാനായി ടൗണിൽ പോയതാണ്....."

ചന്ദ്രൻ :" അതല്ല പറഞ്ഞത്... സീറ്റിൽ ഒരു കമ്പനി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു ... ഒരു കണക്ഷൻ ഉള്ളതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ല ഞാൻ ജഡ്ജ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞത് അല്ല. "

ഞാൻ ശെരിക്കും അമ്പരന്ന് "നീ എന്താ ചന്ദ്രാ ഈ പറയുന്നേ... ഒരു പയ്യന് ബസ്സിൽ കയറി അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ പാടില്ലെ...അപ്പോൾ കണക്ഷൻ ആകുമോ... പിന്നെ അങ്ങനെ ഒന്നും ഒന്നും ആർക്കും കിട്ടില്ലല്ലോ..."എന്ന് പറഞ്ഞു.

ചന്ദ്രൻ "ആഹാ... അപ്പോൾ നിനക്ക് ശരിക്കും