Chapter Title : എന്‍റെയും നാത്തൂന്‍റെയും കാമകേളികൾ

ഫ്രിഡ്ജിൽ തന്നെ വച്ചു. ക്ഷീണം അകറ്റാൻ വേഗം കോഫീമേക്കറിൽ ഒരു കോഫി ഉണ്ടാക്കി അല്പം ബൂസ്റ്റും കുടിച്ചു. ഒരു ഉന്മേഷമൊക്കെ തോന്നി. വേഗം ഡ്രസ്സുമാറി. പൂറ്റിലെ ഒഴുക്കു കണ്ടിട്ട് വല്ല വിസ്പറിന്റെ പാഡും വെക്കേണ്ടിവരുമോ എന്ന് പോലും ചിന്തിച്ചു.

കാറെടുത്ത് നേരെ രശ്മിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു. റോഡിൽ ചില അലവലാതികളുടെ ജാഥ കടന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടി ബ്ലോക്കായി. രശ്മി പറയുന്നത് ഓർത്തു. ബാംഗ്ലൂരോ മറ്റൊ പോയി നോക്കു വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെയെ പ്രകടനം ഉണ്ടാകൂ. നാട്ടിൽ സ്ഥിരം ജാഥയും ഹർത്താലും മൈരുമാണ് എന്ന്. മനുഷ്യനു ഒരു കാര്യവും പ്ലാൻ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലാന്ന്..ശരിയാണ് ഈ തെണ്ടികൾക്ക് എന്നും ഓരോന്നും പറഞ്ഞ് മനുഷ്യരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കലാ പണി. പട്ടിയുടെ കുണ്ണയോടുള്ള ആക്രാന്തം മൂലം എന്റെ നിയന്ത്രമ്മ് വിട്ടിരുന്നു. ഞാൻ ഹോൺ അടിച്ചു. അത് മൈരന്മാരെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു. “എന്താടീ കൂത്തിച്ചിമോളേ ജാഥപോകണ കണ്ടൂടീടീ“ “ആരുടെ കുണ്ണ ഊമ്പാനാടീ നിനക്കിത്ര തിരക്ക്“എന്നൊക്കെ അലറിക്കൊണ്ട് അവർ കാറിനു ചുറ്റും കൂടി. ഒരുവൻ കാറിൽ തൊഴിച്ചു. അത് പിന്നെ ഹർത്താലും പ്രശനവും ഉണ്ടാക്കുന്ന പൂറിമക്കൾടെ വിചാരം അവന്റെ അമ്മയെ ഊക്കിയവർ നാട്ടുകാർക്ക് പ്രതിഫലമായി നൽകിയതാണ് വണ്ടി എന്നാണ്. അലമ്പുണ്ടാക്കിയാൽ പണിപാളും എന്ന് അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ വളരെ സങ്കടം അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ചേട്ടാ ഒരു ഹോസ്പിറ്റൽ കേസിനു പോകുകയാ.. ബന്ധുവിനു അല്പം സീരിയസ്സാ ദയവു ചെയ്ത് പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് കടത്തിവിടണം.“ ഞാൻ കാറിൽ ഇരുന്നു കരയാൻ തുടങ്ങി. അതൊടെ കൂട്ടത്തിൽ പക്വതയുള്ളതെന്ന് തോന്നുന്ന ഒരു നേതാവ് വന്നു. “..ഒരു പ്രതിഷേധ ജാഥയാണ് അറിയില്ലെ.." “അറിയില്ലായിരുന്നു അത്യാവശ്യമുള്ളതുകൊണ്ട് ഇറങ്ങിയതാ...ഒരു പെണ്ണല്ലെ ഞാൻ പ്ലീസ്“